Co to są żylaki odbytnicy? Objawy i przyczyny choroby, a także metody leczenia

Struktura

W pewnym stopniu na hemoroidy wpływa 14-16 procent populacji.

W grupie ryzyka - ludzie pracujący w pozycji siedzącej, szczególnie spędzający dużo czasu przy komputerze.

Ale może być wiele innych przyczyn, które powodują tę chorobę. Na pierwszym etapie wielu ignoruje objawy i nie szuka pomocy.

W rzeczywistości jest to poważna choroba wymagająca leczenia. Dziś porozmawiajmy o przyczynach, objawach, a także o prawidłowym leczeniu choroby.

O szczegółach hemoroidów

Występuje również w starszym wieku z naturalnym spadkiem napięcia mięśniowego, po operacji w tkance odbytnicy, u kobiet po porodzie.

W jaki sposób żylaki i hemoroidy?

Wzrost hemoroidów jest spowodowany przez żylaki przechodzące w odbycie, gdy żyły osłabiają się pod pewnymi czynnikami. Zwykle zastawki żył kierują krew do serca.

Nadmierny nacisk na zawory pozbawia ich zdolności do wykonywania takiej funkcji. Krew zastyga lub płynie w złym kierunku. Wiedeń jest wypełniony krwią, tworzą się hemoroidy. Od stagnacji na statkach rozwijać skrzepy, do usunięcia których w poważnych przypadkach wymaga operacji.

Żylaki odbytnicy: objawy

Wzrost hemoroidów na początkowym etapie bólu nie zawsze towarzyszy. Najpewniejszy objaw choroby - pojawienie się defekacji po jej jasnych kroplach krwi na stołku w toalecie, na papierze toaletowym.

Objawy żylaków odbytnicy rozwijają się stopniowo. W początkowej fazie choroby mężczyzna czuje to w odbycie, jak gdyby umieścił obce ciało. Brzuch brzucha jest ciężki, są pieczenie, swędzenie w odbycie.

Te odczucia są spowodowane przez przelew krwi z ciał jamistych. Wzrastają z niedożywienia, zaburzeń jelitowych, biegunki lub zaparć, przyjmowania alkoholu, kąpieli,

Żołądek

Żołądek zaczyna boleć w drugim etapie hemoroidów.

Ból spowodowany jest nieregularnym opróżnianiem jelit, zaparciem. Najczęściej boli dolna część i lewa strona brzucha.

Dodaje się ból w jamie brzusznej wzdęcia.

Pacjent z wypróżnieniami doświadcza bólu brzucha. Na wewnętrznych hemoroidów w dole brzucha lub żołądka stale boli.

Loin

Zaczyna ranić schab w drugim etapie hemoroidy zewnętrzne. Do tego dochodzi ostry ból w podbrzuszu, w głowie, nie przechodząc przez ciężkość jelit.

Powrót

Zwykle ból pleców mówi o patologii kręgosłupa. Ale od zaostrzenia hemoroidów w nieruchomej pozycji ciała osoba również na plecach testuje bolesne odczucia. Aby je wyeliminować, czasami wystarczy zmienić pozę.

Coccyx

Niektórzy uważają ból w kości ogonowej za nieodzowny objaw hemoroidów. Ale oni nie zawsze spowodowane przez tę chorobę, może być spowodowane przez zaciśnięty nerw, obcisłe ubranie, uraz, zmiany patologiczne w kościach. Prawdziwa przyczyna zostanie zidentyfikowana na podstawie badania lekarskiego.

Pośladki

W początkowej fazie choroby pacjenci skarżą się na uczucie obcego ciała w odbycie, dyskomfort podczas wypróżniania, po nim, ale bóle są krótkotrwałe, nieistotne i niezupełnie zlokalizowane. Pacjenci mówią w takich przypadkach bólu w pośladkach.

Kiedy choroba rozwija się, ból papieża staje się długi lub trwały, są one odczuwalne bardziej blisko odbytu, ale są podawane na całe gardło w pachwinę. Bolesne jest siedzenie, zwłaszcza w toalecie.

Charakter bólu jest różny w zależności od przyczyny:

  1. Z zaparciami jest odczuwalne po wypróżnieniu lub w trakcie. Po normalizacji stolca ten objaw chwilowo znika.
  2. Jeśli zakrzep utworzy się na zewnętrznych węzłach, wewnętrzne węzły są zaognione lub ściśnięte, osoba odczuwa silny ból w pośladkach po wypróżnieniu.

W przypadku hemoroidów trudno jest nie tylko siedzieć i wykonywać defekację, ale także stać i chodzić. W odbycie dużo zakończeń nerwowych, więc podczas spaceru ból nasila się i jest podawany stopom.

W odbycie bólu pojawia się świąd wraz z dalszym rozwojem choroby. Mówią o zakrzepicy naczyń, zapaleniach, bruzdach na nabłonku odbytu, początkowym stadium ataku ostrych hemoroidów.

Dotknięcie hemoroidów jest bolesne wzrosnąć do 2 centymetrów. Najczęściej zdarza się to z wysiłku fizycznego, nieprzestrzegania diety.

Bóle porodowe w okolicy odbytu, wydzielające się w pachwinie po defekacji, nasilają się. Z tego powodu pacjenci rzadziej chodzą do toalety, co prowadzi do zaparć, a więc do dalszego rozwoju choroby.

Przy pęknięciach odbytu ból jest szczególnie nieprzyjemny. Porównuje się je z bólem w rozwoju zapalenia skóry. Pęknięcia nie leczą się przez długi czas, krwawią. Pogarsza je kał, zaparcie.

W późnych stadiach hemoroidów, osoba doświadcza bólu w dowolnej postawie, zarówno podczas pracy, jak i podczas relaksu.

Jak żylaki wyglądają jak na zdjęciu poniżej:

Przyczyny

Głównym powodem rozwoju hemoroidów - nadmierny stres w ruchu jelit. Częściej mężczyzna napina mięśnie pośladków z zaparciami.

Na dnie odbytnicy znajdują się trzy ciałka jamiste, wyglądające jak klocki - hemoroidy. Zwykle nie przeszkadzają one człowiekowi. Ale wpływ wielu czynników w nich stagnacja krwi, dlaczego ich wzrost. Zwiększone hemoroidy czasami towarzyszy mu krwawienie i ostry ból z powodu pęknięcia napompowanych ścian żył.

Choroba występuje u mężczyzn z powodu kontaktu z ciałem kompleks szkodliwych czynników:

  • siedzący tryb życia lub stały nieaktywny pracy i sposób życia;
  • trwałe zaparcia lub biegunka;
  • ciężka praca fizyczna, nienormalne obciążenia ciała;
  • stosowanie fast foodów, tłustych potraw;
  • alkohol;
  • powikłania w porodzie u kobiet.

Co to jest niebezpieczna choroba?

W pierwszym stadium choroby widoczne jest tylko krwawienie. Płonięciu, swędzeniu odbytu z erozji ścian węzłów towarzyszy wydzielanie śluzu, z którego skóra jest podrażniona. To jest często prowadzi do egzemy.

  1. Począwszy od drugiego etapu od prób defekacji hemoroidy wypadają.
  2. W drugim etapie choroby po zakończeniu wypróżniania, któremu towarzyszy ból, pieczenie, świąd, węzły same się dostosowują.
  3. Na trzecim wypadają nie tylko w toalecie, ale także przy znacznym wysiłku fizycznym, należy je mechanicznie włożyć. To bardzo bolesne. Defekacji towarzyszy ostry ból.
  4. W czwartym etapie węzły wypadają pod dowolnym obciążeniem, nie jest możliwe ich samodzielne ustalenie. Jeśli nie podejmiesz środków, nakłują się i umrą.

Wraz z wewnętrznym wzrostem hemoroidów, żyły kanału odbytu są opuchnięte, żyły w pobliżu odbytu są opuchnięte wraz z kanałem zewnętrznym. Czasami oba występują jednocześnie.

Metody leczenia

Po pierwsze hemoroidy są leczone metody konserwatywne:

  1. Przypisywanie diety: zakaz spożywania alkoholu i przypraw; jest chleb o szorstkim mieleniu mąki, warzyw, owoców, молококислую produkcji.
  2. Staranna higiena odbyt po stolcu, kąpiel, pranie na zimno.
  3. Specjalne ćwiczenia gimnastyczne do normalizacji funkcji odbytnicy.
  4. Enemy.
  5. Świece rektalne.
  6. Maści.
  7. Przyjmowanie przez usta leków, które poprawiają napięcie żył, nie powoduje powstawania zakrzepów krwi.

W ciężkich postaciach hemoroidy są leczone chirurgicznie: bandaż i węzły akcyzowe.

Czy hemoroidy można leczyć maściami z żylaków?

Hemoroidy można leczyć maściami, pomoc i inne formy żylaków. Wśród nich:

  • maść heparynowa;
  • troxevasin;
  • religia;
  • Posterizine;
  • proctosan;
  • hepatrombina;
  • bezornil;
  • aurobina;
  • ichthyol;
  • Wiszniewski;
  • lewomekol;
  • proctosedil;
  • fleming;
  • Chińska maść z moxilem;
  • wszelkiego rodzaju środki przeciwbólowe.

Cechy ich użycia przez konkretnych pacjentów wyznaczy proktologa.

Choroba hemoroidów jest bolesna, wyjątkowo nieprzyjemna, ale nie śmiertelna. Jeśli podejmiesz odpowiednie kroki, obserwuj wizyty u lekarza, pozbądź się niewygodnych doznań na dobre.

Nie angażuj się w samoleczenie, pacjent powinien być pod kontrolą chirurga.

Przydatne wideo

Telecast o hemoroidach i metodach ich leczenia:

Najczęstszymi chorobami odbytnicy są objawy i leczenie

Odbicie odgrywa kluczową rolę - usuwa resztki trawionego pokarmu z przewodu pokarmowego wraz z toksycznymi produktami życiowej aktywności organizmu. Jest to końcowa część jelita, wyposażona w złożony mechanizm zwieracza, który zapewnia kontrolowane defekacje. Aby wykonać tę funkcję, odbyt jest wyposażony w ogromną liczbę zakończeń nerwowych i naczyń krwionośnych. W trakcie pracy jelita doświadczają dużego obciążenia i często są podatne na urazy, co zwiększa ryzyko rozwoju chorób w tym obszarze.

Choroby odbytnicy: główne oznaki i objawy

Praktycznie wszystkie choroby rozwijające się w obszarze odbytniczym przejawiają podobne objawy:

  • ból w odbycie i w kroczu;
  • swędzenie, dyskomfort, uczucie obcości w odbycie;
  • śluzowy, ropopochodny wyładunek z odbytu i okolicy okołoporodowej;
  • krew w kale;
  • uporczywe zaparcia;
  • częste biegunki;
  • tenesmus - fałszywa potrzeba do defekacji;
  • mimowolny wyciek gazów, kał.

W przeciwieństwie do problemów w górnych segmentach jelita, które mogą niepostrzeżenie płynąć, chory kręgosłup stwarza wiele problemów. Nie zwlekaj z wędrówką do lekarza: i tak nie będziesz w stanie samodzielnie ustalić choroby - bez pełnego badania proktologicznego prawdopodobieństwo błędnej diagnozy jest zbyt wysokie.

Przed pierwszą wizytą u proktologa specjalne przygotowanie nie jest konieczne. Wystarczy opróżnić jelita rano i przeprowadzić dokładną toaletę całego krocza. Ale jeśli badanie wzroku i palca nie pozwoli ci postawić diagnozy, będziesz musiał przejść przez bardziej dogłębne badania. Zwykle polegają one na dostarczeniu analiz i wykonaniu sigmoidoskopii - badaniu błony śluzowej odbytnicy o długości 30 cm z endoskopem włożonym przez odbyt.

W przeddzień zabiegu zaleca się wypicie środka przeczyszczającego Fortrans i wykonanie lewatywy oczyszczającej. Aby wyjaśnić diagnozę, w razie potrzeby podczas badania pobierana jest część chorej tkanki do analizy. Biopsja jest koniecznie wykonywana, jeśli polipy lub guz znajdują się w świetle jelita.

Rozważ najczęstsze choroby proktologiczne.

Proctalgia

Zespołowi bólowemu w odbytnicy, powstającemu bez wyraźnego powodu, któremu nie towarzyszą inne objawy typowe dla proktologii, nazywa się prokalgia. Jeśli pacjent od czasu do czasu ma spazmatyczne bóle w odbycie, które całkowicie ustępują po 10-15 minutach, lekarz może podejrzewać obecność prokalgii.

Diagnozę tę ustalono poprzez wykluczenie innych patologii jelitowych. Konieczne jest również zidentyfikowanie czynników, które mogą powodować ból w odbytnicy. Może to być interwencja chirurgiczna narządów miednicy w wywiadzie, procesy zapalne w układzie moczowo-płciowym, nowotwory w sąsiadujących narządach.

Jeśli badanie nie wykazało żadnych odchyleń w zdrowiu jelita, pacjentowi przepisano leki uspokajające, ciepłe kąpiele i zabiegi fizjoterapii. W przypadku braku okoliczności obciążających stan ten może przejść bez śladu sam w sobie.

Hemoroidy

Hemoroidy są najczęstszą diagnozą proktologiczną, a jej nazwa "dziękuję" wielu nieprzyjemnym objawom stała się synonimem wszelkiego rodzaju problemów życiowych. I to nie jest przypadkowe: hemoroidy są chorobą przewlekłą, która przynosi wiele cierpienia jej właścicielowi. W początkowej fazie jest to tolerowany dyskomfort objawiający się pieczeniem, swędzeniem i bolesną defekacją, a wraz z rozwojem patologii jego objawy nasilają się aż do masywnego krwawienia i martwicy żył w okolicy odbytu.

Przyczyną choroby jest wrodzona lub nabyta słabość ścian naczyń krwionośnych, które zasilają odbytnicę. Od narodzin predyspozycji do żylaków nie zdarza się tak często, większość ludzi "zarabia" na hemoroidy podczas życia. Zastój krwi w obszarze miednicy, które są spowodowane niską ruchliwość, siedzący tryb pracy, stałej zaparcia, złe nawyki stopniowo prowadzą do rozciągnięcia żył odbytnicy i powstawania w nich pustych przestrzeni rozszerzonego - hemoroidy lub czopków.

Jeśli choroba rozwija się zgodnie ze scenariuszem wewnętrznym, jej zewnętrzne objawy mogą nie być szczególnie widoczne. Tak więc powiększone żyły wewnątrz odbytnicy mogą nie przeszkadzać pacjentowi, dopóki nie doznają obrażeń i nie zaczną krwawić. Z biegiem czasu węzły powiększają się, a hemoroidy przenikają do zewnętrznej formy. Pojawienie się widocznych stożków hemoroidalnych wskazuje już na progresywny etap choroby. W okresach zaostrzeń węzły wybrzuszają się nie tylko do światła odbytnicy, ale mogą wypaść z odbytu, stwarzając ryzyko uwięzienia i zakrzepicy.

W tworzeniu hemoroidów na zewnętrznej typ węzłów w okolicy odbytu wyczuwa się pod skórą i powodują dyskomfort. W ostrym zapaleniu przerośnięte stożki są bardzo bolesne i mogą zakłócać normalny przebieg życia danej osoby.

Większość pacjentów woli radzić sobie z chorobą za pomocą maści i świec i skonsultować się z lekarzem, gdy hemoroidy osiągają już etap 3-4 i są poddawane leczeniu chirurgicznemu. Aby ostrożnie pozbyć się hemoroidów, możesz, jeśli czas i poważnie podejść do problemu.

Przede wszystkim konieczne jest usunięcie ostrego stanu zapalnego. Tutaj wszelkie środki, w tym środki folk, mogą pomóc w zmniejszeniu obrzęku, przywrócić krążenie krwi w strefie odbytu: maści, czopki, siedzące łaźnie, okłady. W razie potrzeby proktolog zaleci leki przeciwzapalne.

Pacjent jest zobowiązany do zminimalizowania obciążenia odbytu:

  • ustanowić zdrową dietę;
  • całkowicie wyeliminować zaparcia;
  • znormalizować masę ciała;
  • nie dopuszczać do stagnacji krwi w miednicy małej;
  • poruszać się więcej;
  • unikać przechłodzenia i przegrzania;
  • nie podnoś ciężaru;
  • staraj się nie palić ani nie pić alkoholu.

Jako wsparcie farmakologiczne lekarz przepisze leki nasenne - leki wzmacniające ściany żylne. W przypadku częstych i bolesnych nawrotów hemoroidów powikłanych zakrzepicą stożków hemoroidalnych i silnym krwawieniem, pacjentowi zaleca się rozważenie radykalnego leczenia.

Anal szczeliny

Pęknięcia w odbycie często towarzyszą hemoroidom i zaparciom. Zwiększone obciążenie ścian odbytnicy, spowodowane nadmiernym naciskiem na błonę śluzową, prowadzi do mikrouszkodzeń wewnętrznej warstwy jelita. Główne przyczyny pojawienia się pęknięć - uraz śluzowaty gruby kał lub ciał obcych, zakrzepica hemoroidów.

Świeże szczeliny odbytu szczelina do 2 cm, przechodząc przez śluzowej warstwy tkanki mięśniowej zwieracza odbytu. Z biegiem czasu, uszkodzone tkanki są regenerowane, zastępowane przez komórki łączne. Powstaje pęknięcie o szorstkiej strukturze, które nabiera przewlekłego prądu.

Główne objawy szczeliny odbytu to:

  • silny ból podczas lub po kale;
  • krzepnięcie;
  • spalanie;
  • uczucie ciśnienia w kanale odbytu;
  • ból promieniujący do krocza, kości krzyżowej, narządów moczowo-płciowych;
  • skurcz zwieracza.

Głównym problemem pacjentów ze szczeliną odbytu jest bolesna defekacja. Z powodu bolesnego bólu pacjenci zaczynają ograniczać pragnienia, a tym samym nasilają zaparcia i zapobiegają normalnemu gojeniu się błony śluzowej.

Jeśli blizna nie uformowała się jeszcze w szczelinie, można ją wyleczyć za pomocą środków konserwatywnych. Terapia ma na celu usunięcie zespołu bólowego (świece z belladonną, środki przeciwbólowe) oraz normalizację częstotliwości i konsystencji stolca. Dzięki odpowiedniemu odżywianiu, głównie diecie z warzywno-kwaśnym mlekiem i odrzucaniu jakichkolwiek drażniących produktów, konieczne jest codzienne opróżnianie miękkimi kałami.

W celu łatwego oczyszczenia odbytnicy przez 3 do 4 tygodni, zaleca się lewatywy z późniejszą kąpielą dezynfekującą. W wodzie do irygacji analnej dodaj słaby roztwór nadmanganianu potasu, rosół rumiankowy, nagietek. Przy konsekwentnej realizacji wszystkich recept lekarskich można liczyć na gojenie wady w ciągu 2 do 2,5 miesiąca. Przewlekłe złamanie podlega natychmiastowemu usunięciu.

Proctitis

Błona śluzowa odbytnicy jest predysponowana do procesów zapalnych. Ostre lub przewlekłe stany zapalne, wywołane przez uporczywe zaparcia, uszkodzenia jelit, infekcje, zatrucie pokarmowe lub chemiczne, zwane jest proctitis w proktologii.

Ostre zapalenie odbytu charakteryzuje się następującymi objawami:

  • ból w odbytnicy, podając krocze, dolną część pleców;
  • wydalanie ropy i krwi z odbytu;
  • zaburzenia stolca;
  • hipertermia;
  • dreszcze, osłabienie, rozwój niedokrwistości;
  • bolesna chęć pójścia do toalety.

Bolesny cydr w przewlekłym zapaleniu odbytnicy jest zmniejszony, ale zmęczenie, objawy niedokrwistości, pogorszenie jakości życia. Leczenie polega na leczeniu przeciwzapalnym i przeciwbakteryjnym, eliminacji ognisk zakażeń w organizmie, normalizacji żywienia i ruchu jelit.

Paraproctitis

Nieleczone zapalenie odbytu, do którego dołącza się zapalenie tkanki jelitowej, staje się chorobą zwaną paraproctitis. Poprzez pęknięcia w błonie śluzowej odbytnicy infekcja wnika głębiej, wychwytując całą ścianę jelita i wychodząc poza nią. W celulozie znajdującej się w pobliżu ogniska zapalenia odbytnicy powstaje ropny proces.

Objawy kliniczne paraproctitis w dużej mierze zależą od lokalizacji ropnia: podskórnej, podskórnej, miednicy, kulszowej lub odbytnicy. Nasilenie bólu i inne objawy z inną lokalizacją ropnia będą różne.

Ogólne objawy zapalenia paraprocytów są następujące:

  • uczucie ciężkości w odbytnicy;
  • ból w głębi kanału odbytu;
  • słaby apetyt;
  • zaburzenia snu;
  • osłabienie i zmęczenie;
  • obrzękłe pośladki.

Głównym zagrożeniem zapalenia paraprocytów jest otwarcie ropnia w jamie brzusznej wraz z rozwojem zapalenia otrzewnej. Innym sposobem na rozwiązanie ropnia jest na powierzchni skóry w okolicy odbytu przez tworzenie przetoki. Ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych powikłań, paraproctitis zaleca się leczyć operacyjnie, ponieważ metody zachowawcze są w tym przypadku nieskuteczne.

Polipy odbytnicy

Oprócz chorób zapalnych błona śluzowa odbytnicy może powodować powstawanie nowotworów. Najczęściej są to łagodne guzy na nogach - polipy. Charakter tych formacji nie jest całkowicie jasny - w niektórych przypadkach polipowatość jest wynikiem czynnika dziedzicznego, a inne stany, które przyczyniają się do jej pojawienia się, to przewlekłe stany zapalne błony śluzowej jelit i niezdrowy tryb życia.

Polipy mogą rosnąć na całej długości jelita, aw jego górnej części często są bezobjawowe. Zwykle znajduje się podczas badania jelita przy innych okazjach. Polipy w odbytnicy identyfikowane są szybciej, ponieważ osiągając pewien rozmiar, nie mogą pozostać niezauważone. Łagodne nowotwory powodują dyskomfort w okolicy odbytu i mogą powodować odpływ z odbytu.

Polipy są koniecznie sprawdzane pod kątem prawdopodobieństwa złośliwości, a jeśli ryzyko jest potwierdzone, przeprowadza się usuwanie endoskopowe. Polipy mają skłonność do nawrotów, więc pacjent musi stale przechodzić przez protetykologię do rejestru.

Brodawki narządów płciowych

Innym łagodnym nowotworem odbytnicy jest wirus brodawczaka, który nazywany jest kłykcinem kończystym. Ten wyrost, w kształcie przypominającym kwiatostan kalafiora, wpływa nie tylko na odbytnicę i odbyt, ale także na cały obszar pachwiny. Wielu specjalistów odsyła tę chorobę do zakażenia przenoszonego drogą płciową, ponieważ zakażenie HPV występuje głównie w stosunkach seksualnych z chorym.

Wirus HPV powoduje raka okolicy żeńskiej narządów płciowych, w szczególności raka szyjki macicy. Condylomata odbytnicy są bardziej prawdopodobne, że mają wpływ na ludzi, którzy aktywnie uprawiają seks analny, i są najbardziej powszechne w środowisku homoseksualnym.

Kłykwię należy usunąć jedną z dostępnych metod:

  1. wycięcie chirurgiczne;
  2. kriodestrukcja;
  3. laser, fala, koagulacja elektryczna;
  4. kauteryzacja chemiczna;
  5. mieszanie za pomocą produktów farmaceutycznych (Podofillin, Solkoderm).

Materiał pozostały po zabiegu powinien być korzystnie przeniesiony do analizy histologicznej.

Rak jelita grubego

Onkologii jelita nie można przypisać rzadkim chorobom. Odbytnica jest częstym miejscem lokalizacji nowotworów złośliwych. Rak odbytnicy dzieli się na proksymalny, odbyt i ampułki - w zależności od oddziału dotkniętego nowotworem.

objawy raka, jak również w przypadku polipów, przez długi czas nie wykazują lub wykazują złą kliniki: dyskomfort, zaburzenia defekacji, ból i niewielki przydział. Wraz z postępem nowotworu ból nasila się i może pojawić się objaw, taki jak kał wstążkowy.

Oprócz objawów miejscowych obserwuje się typowe dla pacjentów z rakiem: obniżone wyniki, zmęczenie, utrata masy ciała, częste choroby wirusowe. Nowoczesny poziom medycyny może skutecznie zwalczać raka, jeśli zostanie wykryty na wczesnym etapie.

Przepuklina odbytnicza

Przepuklinę odbytnicy nazywa się jej wypadaniem lub częściową ucieczką z odbytu. Niebezpieczeństwa dla życia pacjenta, patologia ta nie stanowi jednak moralnego i fizycznego cierpienia.

Wypadanie odbytnicy zwykle występuje bez bólu i jakichkolwiek prekursorów - w czasie kaszlu, wysiłku, wysiłku fizycznego itp. Przyczynami przepukliny są anatomiczne i fizjologiczne cechy miednicy małej pacjenta:

  • Funkcjonalna niewydolność zwieracza;
  • niewłaściwe ustawienie kości miednicy i kości ogonowej;
  • dolichosigma (długo esowatej okrężnicy);
  • słabe mięśnie;
  • nadmierne ciśnienie w jamie brzusznej;
  • ciężki poród;
  • długi i silny wysiłek w toalecie;
  • czynniki neurologiczne.

Leczenie tej choroby ma charakter chirurgiczny w połączeniu z gimnastyką mającą na celu wzmocnienie dna miednicy. Zgodnie z wskazaniami - terapia lekowa.

Według statystyk medycznych tylko niewielki procent proktologów ma wysokie ryzyko patologii jelit z powodu predyspozycji genetycznych. Zdecydowana większość pacjentów sama jest odpowiedzialna za występowanie problemów i ma wszelkie szanse, aby zapobiec chorobie, prowadząc zdrowy styl życia. Decydującą rolę w zapobieganiu chorobom odbytnicy odgrywa właściwe odżywianie i regulacja stolca. Jelita, działając "jak zegar", wielokrotnie zmniejsza częstość stanów zapalnych i onkologicznych.

Rozszerzenie leczenia odbytnicy

Hemoroidy (Żylaków odbytnicy) jest dość powszechne patologii, który rozwija się na tle wrodzonej lub nabytej słabości naczyniowych żyły hemoroidalnych ściany pod wpływem czynników przyczyniających się do naruszenia odpływu krwi z odpowiedniego splotu jamistej.

Z przyczyn prowokujących wystąpienie hemoroidy, mogą obejmować niekorzystne warunki pracy (przedłużony pobyt w pozycji siedzącej lub na nogach, ciężka praca fizyczna), ciążę i poród (szczególnie powtarzane), nadużywanie alkoholu, surowe, tłuste potrawy.

Przyczyniać się do pojawienia się żylaków trwałe zaparcia, choroby prostaty i zwężenia cewki moczowej, stwarza potrzebę parcia, przy czym w jamie brzusznej, a wzrost ciśnienia jest ekspansja hemoroidalnych żyły. Podobny mechanizm działa na przewlekłe choroby płuc, któremu towarzyszy stały napad kaszlu.

W przeważającej większości przypadków żylaki odbytnicy rozwijają się stopniowo - przez dość długi czas obserwuje się umiarkowaną symptomatologię. Pacjenci martwią się paleniem, swędzeniem, uczuciem pełności i dyskomfortem w odbycie, gorzej po wypiciu, kąpieli lub ćwiczeniach fizycznych.

Później, ze względu na dalszy postęp w procesie pojawia się krwawienie różnej intensywności mogą zakrzepicy, zapalenia, hemoroidy, który zaawansowanych przypadkach wpływy do otaczających tkanek, jak również ubytek włosów i zaburzenia, które mogą prowadzić do martwicy.

Rozpoznanie opiera się na danych uzyskanych w celu inspekcji w okolicy odbytu pacjenta pozycji kucznej, a wytężając siły, przez badanie per rectum, prowadzących anoscopy i sigmoidoskopię, który pozwala na ocenę błony śluzowej jelit do głębokości 30-35 cm od odbytu.

Początkowe etapy hemoroidy są wskazaniem do leczenia zachowawczego. Jest to obowiązkowe, aby zapobiegać zaparciom diety regulowany: dieta obejmuje owoce, warzywa, produkty mleczne, chleb z mąki pszennej, zakazać używania przypraw i alkoholu.

Polecamy chłodne kąpiele i kąpieliskach, uważając odbyt toaletę po każdym wypróżnieniu, ćwiczenia gimnastyczne mające na celu ostrzeżenie zatorów w narządach miednicy i normalizacji funkcji silnikiem ewakuacji okrężnicy.

Mianowane lewatywy i maści oczyszczające, maści i czopki doodbytnicze zawierające z reguły kilka składników aktywnych. Aby dokonać ich wyboru w każdym konkretnym przypadku powinien tylko proktolog ze względu na fakt, że wszystkie leki stosowane w leczeniu hemoroidy, mają pewne niuanse stosowania. W celu zwiększenia skuteczności leczenia miejscowego konieczne jest doustne przyjmowanie środków poprawiających napięcie żylne i zapobiegających powstawaniu zakrzepów.

Skomplikowane hemoroidy służy jako wskazówka do radykalnej interwencji chirurgicznej (podwiązanie, wycięcie węzłów).

Do tej pory, są łagodne (poluhirurgicheskie) metod: skleroterapii, ekstremalnych temperatur (krioterapii i ogniskowej krzepnięcia podczerwień), strony ligacji z pierścieniami lateksu. Zastosowanie tych technik jest możliwe na każdym etapie choroby, ale później są one używane głównie jako przygotowanie do przeprowadzenia radykalnej operacji.

Pacjenci cierpiący na żylaki odbytnicy powinni koniecznie być pod nadzorem chirurga. W przypadku stanu zapalnego, częstego krwawienia podczas wypróżniania, naruszenia hemoroidów należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, aw żadnym wypadku nie należy stosować samodzielnego leczenia.

Jaka jest ekspansja odbytnicy u płazów?

Układ trawienny u płazów pozostawał w przybliżeniu na tym samym poziomie rozwoju, co u ryb, które są przodkami płazów. Jama ustno-gardłowa przechodzi do przełyku o małych rozmiarach, następnie żołądek (który nie silnie różnicuje się), po czym pokarm wchodzi do jelita. Jelito kończy się odbytnicą i przechodzi do kloaki. Gruczoły przełyku to wątroba i trzustka, których kanały wpływają do dwunastnicy.

Ziemski styl życia spowodował również pojawienie się języka - ciała, które dostarcza pokarm dla żaby. Jest przymocowany do przedniej części jamy ustnej i może szybko posuwać się naprzód do innej odległości u różnych gatunków płazów. Kiedy zostanie nominowany, klei ofiarę i przynosi ją z powrotem do ust. Żaby są mięsożerne i jedzą małe ruchome zwierzęta, młode ryby i kawior.

Hemoroidy - żylaki odbytnicy i odbytu

HEMORROY - żylaki odbytnicy i odbytu, ta choroba, która opiera się na patologicznym stanie splotu jamistego odbytnicy, któremu towarzyszy stagnacja krwi. Rozwój hemoroidów przyczynia się do wybuch krwi ze splotów jamistych umiejscowionych w ścianie odbytnicy w związku z przewlekłe zaparcia, siedzący tryb życia, zaburzenia dopływu krwi do narządów miednicy, na przykład w czasie ciąży.

Wyróżniający wewnętrzne hemoroidy, kiedy rozszerzają się splotowce jamiste, znajdujące się na ścianach odbytnicy, oraz hemoroidy zewnętrzne, powstały ze splotu żylno-tętniczego dolnych naczyń krwionośnych, rozmieszczonych pod skórą wokół odbytu.

W diagnostyce podstawowe znaczenie mają wyniki badania i badanie cyfrowe odbytu, które są wykonywane w pozycji kolana łokcia pacjenta. Za pomocą badanie palpacyjne, które powinny być przeprowadzone w każdym przypadku, z wyjątkiem, gdy zaznaczono proces nasilenie może ustalić obecność zagęszczonych hemoroidów zwieracza odbytu tonu w celu określenia współistniejące choroby odbytnicy. Podczas badania można zidentyfikować zewnętrzne hemoroidy i ostrożnie oddzielić krawędzie zewnętrznego zwieracza odbytu - węzłów wewnętrznych. Aby ustalić wypadnięcie hemoroidów, pacjent jest narażony na stres. Lekarz musi dodatkowo wykonać sigmoidoskopię. Dokładne badanie pacjenta pozwala wykluczyć szczelina odbytu, paraproctitis, polipy i rak odbytnicy.

Klasyfikacja hemoroidów wewnętrznych opiera się na danych anamnezy, a nie badaniach fizycznych:

Klasyfikacja ta jest stosowana od wielu lat i dobrze nadaje się do opracowania algorytmów leczenia.

Leczenie hemoroidów z objawami różni się od rozmowy zapobiegawczej do operacji hemoroidektomii. Wszystkie opcje leczenia można podzielić na trzy kategorie:

W początkowych stadiach hemoroidów wskazane jest leczenie zachowawcze. Zaleca się dietę, która zapobiega rozwojowi zaparć (warzywa, chleb z mąki razowej, produkty zawierające kwas mlekowy), drażniące produkty spożywcze, przyprawy i alkohol są wykluczone. Są mianowani llewatywy lecznicze i oczyszczające, zimne kąpiele i podmyvaniya, świece z ekstraktem z krasawek, anestezję, heparynę, enzymy proteolityczne. W ostrych zewnętrznych hemoroidów są pokazywane ciepłe kąpiele, maści z anestezją lub heparyną, płuca środki przeczyszczające. Gdy krwawienie z odbytnicy stosuje doodbytnicze czopki z adrenaliną.

Aby zapobiec rozwojowi hemoroidów, wymaga racjonalnej diety, szczepienia, począwszy od dzieciństwa, pewnych umiejętności higienicznych (staranna strefa toalety odbytu po wypróżnieniu). Osoby prowadzące siedzący tryb życia, niezależnie od tego, czy pracują siedzącej lub stojącej, konieczne jest do gimnastyki, która pomaga normalizować funkcji silnikiem ewakuacji okrężnicy i zapobiega zastojowi krwi w narządach miednicy.

Hemoroidy - żylaki odbytnicy

Wraz z rozszerzaniem się żył dolnej części odbytnicy i odbytu pojawia się ten rodzaj żylaków, jak hemoroidy. Nazywa się tak, ze względu na lokalizację węzłów w żyłach hemoroidalnych. Ich ekspansja charakteryzuje się powstawaniem hemoroidów, czasami wypadających i na początkowym etapie, po prostu powodując dyskomfort. Skomplikowana postać choroby charakteryzuje się stanem zapalnym, krwawieniem, zwężeniem, zablokowaniem węzłów.

Przyczynami hemoroidów są:

  • wrodzona słabość żylnych żył;
  • częste zaparcia;
  • regularnie nawracająca biegunka;
  • siedzący tryb życia;
  • Alkohol, tłusty, szorstki pokarm.

Zapobiegawcze utrzymanie i leczenie początkowego stadium choroby

Hemoroidy i żylaki są w rzeczywistości spowodowane przez powszechne przyczyny, dlatego zalecenia dotyczące zapobiegania ich chorobie są podobne. Konieczne jest nadanie właściwego odżywienia poprzez zróżnicowanie stołu warzywami, owocami, bogatymi w witaminy E i C. Wzmacniają one ściany naczyń krwionośnych i poprawiają przepływ krwi. Aby wzmocnić układ sercowo-naczyniowy, warto spożywać pokarmy bogate w wielonienasycone kwasy tłuszczowe.

Przydatne i ćwiczenia fizyczne mające na celu wzmocnienie ścian naczyń krwionośnych i poprawę przepływu krwi. Lekarz prowadzący zaleci ćwiczenia gimnastyczne, które pomogą zwalczyć stagnację krwi w naczyniach małej miednicy.

Już przy pierwszych objawach, aby uniknąć zaparć, musisz zrównoważyć dietę. Preferuje się preferowanie owoców, warzyw, produktów mlecznych, chleba o wysokiej zawartości błonnika. Wyklucz wszystkie pikantne, słone i napoje alkoholowe.

Pomóż wanny z chłodną wodą, obowiązkową higieną odbytu. Pokazano lewatywy z ziołami leczniczymi, różnymi typami maści i czopkami doodbytniczymi. Dla skuteczności leczenia miejscowego stosuje się jednocześnie leki, przywracając napięcie żył, eliminując możliwość powstawania skrzepów krwi.

Dzięki skomplikowanym hemoroidom podejmij bardziej radykalne działania. Wystarczająco łagodne metody leczenia obejmują skleroterapię, kriodestrukcję, ogniskową koagulację w podczerwieni. Jeśli to wszystko nie zadziała, zalecana jest operacja.

Przy pierwszych objawach należy udać się do specjalisty, a nie do samodzielnego leczenia.

Zwężenie odbytnicze

Zwężenie odbytnicy może być wrodzone, jak również wynikiem urazów, stanów zapalnych lub procesów nowotworowych.

Wrodzone zwężenie odbytnice są zlokalizowane w przeważającej większości w obszarze pierścienia odbytu, rzadko 2-3 cm powyżej i niezwykle rzadko na pozostałej części odbytnicy.

Zwykle już w pierwszych dniach po narodzinach dziecka stwierdza się trudność wypróżnienia. Zawartość jelit wyciśnięta jest przez cienki prążek przez zwężony odbyt lub wypływa mętna, stojąca ciecz. Objętość brzucha wzrasta. Rośnie niepokój. Pacjent je mało, śpi źle. Rzadziej kliniczne objawy zwężenia wrodzonego nie pojawiają się w pierwszych dniach, ale w pierwszych tygodniach, a nawet miesiącach po urodzeniu.

Do leczenia wrodzonego zwężenia odbytnicy stosuje się następujące środki: 1) systematyczne rozszerzanie przez Geghar bougie, a także palec chirurga lub matki; 2) jednoetapowe rozwarstwienie zwężającego się pierścienia, rozszerzenie miejsca zwężenia palcem, a następnie bougie lub bez niego; 3) wzdłużne rozwarstwienie zwężającego się pierścienia i zszycie rany śluzówkowej w kierunku poprzecznym; 4) okrągłe wycięcie pierścienia bliznowatego i zszycie leżącej nad nim zdrowej błony śluzowej z podłożem lub ze skórą.

Czynności opisane w punktach 3 i 4 u noworodków są trudne do wykonania, dlatego są bardzo rzadko stosowane.

Czasami możesz ograniczyć się do najprostszej metody. W pierścieniu odbytu jest włożona końcówka zacisku Pean i maksymalnie rozszerzyć jego branshi. Narzędzie usuwa się i otrzymuje się kilka razy w odbycie wprowadzono chirurga sobie mały palec i smarowane wazeliną rękawicy tak, że palec jest całkowicie do międzypalcowe fałdy weszła w odbytnicy. Zwykle to ćwiczenie wystarcza, aby w przyszłości dziecko miało normalny proces defekacji. Jeśli problemy z zawstydzeniem pojawią się ponownie, to rozszerzenie bougie lub palec. 1-2 razy w tygodniu powtarza się przez kolejne 1-2 miesiące. Tej manipulacji można uczyć matce dziecka.

Przy wysoko położonych uporczywych, wrodzonych zwężeniach odbytnicy, jeśli bougie się nie udaje, zwężający się pierścień z nacięcia parasacralnego jest wycinany. Wstępny nienaturalny odbyt może zostać nałożony, lub operacja wykonywana jest bez tego etapu zapobiegawczego.

Zwężenia po urazach może mieć ograniczony charakter lub w dużym stopniu wpływać na odbytnicę.

Przy ograniczonym, okrągłym zwężeniu bliznowatym można zalecić cztery wymienione powyżej metody leczenia. Ponadto, zarówno w dużych, jak i głównie w przewlekłym zwężeniu bliznowatym, można zastosować kilka innych metod leczenia operacyjnego tych zwężeń.

Zastosowano nienaturalny odbyt. W drugim etapie dostęp do pasożytów zbliża się do miejsca zwężenia jelita i analizuje to miejsce wzdłużnie przez cały czas. Nadmiar tkanki podskórnej jest wycinany. Błona śluzowa i pozostałe warstwy ściany odbytnicy wzdłuż całego obwodu rany są obrzeżone brzegami nacięcia skórnego. Uzyskano szeroką, wargową przetokę. Po 3-4 tygodniach przetokę tę można zamknąć dwiema metodami. Po obu stronach przetoki są mobilizowane wystarczająco szerokie płaty skóry, obracają się one z nabłonkiem do wewnątrz, tłuszcz podskórny na zewnątrz i są zszyte ze szwami katgutowymi. Zwrócą tył odbytnicy. Poprzez prostą mobilizację skóry okolic sakralnych i pośladkowych poprzez nacięcia przeczyszczające lub ruch nadjeżdżających przeszczepów, przywraca się skórę nad zanurzonymi przeszczepami.

Zgodnie z drugą metodą przetokę wargową zamyka się klapą Filatov. Oba końce klapy przyczepiają się do końcówek przetoki. Następnie klapka jest wycinana wzdłużnie z obu stron. Produkcja nacięcia liniowe na krawędziach przetoki, zbiegające się z nacięć na pokrywie. Krawędzie klapki ranę zaszywa się krawędzi dwóch piętrach ran skóry wokół przetoki. W tym przypadku ściana przednia klapka Fiłatow idzie konstrukcji tylnej ścianki odbytnicy, ale jest możliwe, aby utworzyć tylną ściankę jelita pobrana z boku przetoki gubovidnogo nabłonek obracany do wewnątrz i usieciowane płatów skóry. Otrzymany w miejscu cięcia z klapą zszywania ranę zamyka Filatov klapkę, która w tym przypadku spłaszcza się w jednej płaszczyźnie i odtwarza jedynie zewnętrzną powłokę nabłonka. Po uporczywym leczeniu wszystkich ran, eliminuje się nienaturalny odbyt.

Zwężenia po procesach zapalnych. Ta grupa zwężenie blizna w jakiejś części powtarza poprzednią grupę traumatycznych zwężeń, jak kontuzji, zazwyczaj towarzyszy stan zapalny, który może prowadzić do bliznowacenia jelitach. W związku z tym metody leczenia będą podobne. Stany zapalne są najczęstsze spośród wszystkich innych zwężeń odbytnicy.

Oprócz dobrze znanych, typowych operacji z prostym zwężeniem bliznowatym odbytu mogą istnieć różne warianty interwencji. Czasami operacja staje się indywidualna dla każdego pacjenta. Wspierając to, podajemy przykład z własnych obserwacji.

Zaostrzenie z guzami może pochodzić z kompresji z zewnątrz lub z kiełkowania ściany przez guz i wzrostu egzofitycznego do światła jelita z jednej strony, a także przez okrągłe pokrycie, aż światło zostanie całkowicie zamknięte. W tym przypadku zaburzenia funkcji odbytnicy są dwojakiego rodzaju. Z reguły występuje progresywne zwężenie odbytnicy i naruszenie funkcji ewakuacji. W przypadku nisko położonych nowotwory kiełkujących zwieracza jego aktywność skurczowa czasami tak zakłócona, że ​​jednocześnie z jelita zwężenia istnieją znaczne oznaki moczowego zawartości jelitowej.

W kapsułce usuwane są dodatkowe, nieorganiczne, łagodne guzy. Istnieją również nowotwory narządowe - potworniaki, które nie mają torebki, ale rozwijają się w większości powoli.

Gruczołowe, zazwyczaj złośliwe nowotwory wycina się w zdrowych tkankach, to znaczy usuwa się większość lub całość odbytnicy. Przy wysokim umiejscowieniu guza można zachować zwieracz odbytu. Przy niskim położeniu, które zdarza się częściej (6 cm od zwieracza i mniej), odbyt jest usuwany za pomocą zwieracza.

Jeśli guz rozprzestrzenia się na znacznej długości wzdłuż odbytnicy do poziomu peleryny i powyżej, wówczas podczas operacji radykalnej konieczne jest usunięcie dalszej części sigmy. Aby obniżyć wolny koniec pozostałej części sigmy do okolicy odbytu, czasami jest tak mało organów, że jej błonę śluzową ze skórą szyje się z pewnym napięciem. To napięcie, a także obecność zjadliwej infekcji w niektórych przypadkach prowadzi do ropienia i erupcji stawów. Sigma kurczy się i porusza się w górę. Pomiędzy jego śluzówką a krawędzią skóry pierścienia odbytu pozostaje kanał pokryty granulacją. Stopniowo ta wada pokryta jest nabłonkiem błony śluzowej od góry i skóry od dołu. W tym samym czasie dochodzi do bliznowacenia tkanek pod kanałem pokrytym granulacją i zwężenia światła. Pod koniec epitelizacji, a nawet później w ciągu kolejnych miesięcy po zabiegu, zwężenie może osiągnąć taki stopień, że defekacja staje się całkowicie niemożliwa.

Czasami trudno jest zadać pytanie: na czym ta struktura polega na wznowieniu guza lub na okrągłej blizny pozostawionej na miejscu ran rannych po raz drugi? Jeśli przez zwężone miejsce udaje się przytrzymać palec, konieczne jest ustalenie, czy zwężenie ogranicza proces bliznowate bez naciekania otaczających tkanek lub, wręcz przeciwnie, ograniczenie było powodu nawrotu i inwazji guza od ściany jelita i tkanek miednicy. Z ostrym zwężeniem odbytu i niemożnością wstawienia przez niego palca u kobiet pomaga rozwiązać to badanie palpacyjne pytań przez pochwę.

Jeśli podejrzewasz nawrót choroby, musisz wykonać biopsję. Jeśli podejrzenie zostanie potwierdzone, wówczas z ruchomym guzem należy go ponownie całkowicie usunąć. Jeśli istniejący guz jest przylutowany do kości miednicy, wówczas nienaturalny odbyt ma być zastosowany w jelicie krętym lub wyższym, używając poprzecznej okrężnicy.

Zespół przerostu odbytnicy - Zaparcia, diagnostyka różnicowa

Rozciągnięciu odbytnicy u zdrowej osoby towarzyszy potrzeba wypróżnienia. Czułość receptorów odbytnicy na rozciąganie u niektórych pacjentów z zaparciami dramatycznie się zmniejsza. Gorączka do wypróżniania pojawia się w nich dopiero po znacznie większej presji jelitowej niż u zdrowych osób. Ta okoliczność prowadzi do nagromadzenia ogromnej ilości materii fekalnej w odbytnicy tych pacjentów. Chęć wypróżnienia u tych pacjentów, pomimo przepełnionego odbytnicy, występuje niezwykle rzadko.

Odbytnica u tych pacjentów jest bardzo rozciągnięta, począwszy od kanału odbytu. Jego anatomiczna struktura nie różni się w żaden sposób od struktury normalnego jelita. W rzadkich przypadkach obserwuje się równoczesną ekspansję rectus i dystalnej części esicy okrężnicy. Zmniejszona wrażliwość odbytnicy na rozciąganie u niektórych pacjentów jest połączona z rozluźnieniem napięcia mięśniowego jej zwieracza. Czasami, gdy patrzymy, znajduje się rozwarty zwieracz, któremu zwykle towarzyszy podrażnienie skóry krocza przez kaloryczne masy uwalniane z odbytu.

Chirurgiczne leczenie zaparć u pacjentów z zespołem przerostu odbytnicy jest przeciwwskazane. Zachowawcze metody leczenia zwykle dają dobre wyniki, a towarzyszy im nawet zmniejszenie średnicy odbytnicy. Zaparcia zespół nadmiernie odbytnicy jest bardzo ważne, aby odróżnić zaparcia w powyższych chorób wrodzonych okrężnicy i zamków mechanicznych, które są w drugiej tylko operacji. Diagnostyka różnicowa tych chorób jest stosunkowo dziewicza.

Zaparcia z przerostem odbytnicy zaczynają się zwykle od dzieciństwa. Początek choroby w średnim wieku występuje rzadko. Zaparcia przypisywane grupie mechanicznej zwykle zaczynają się w wieku starszym lub starczym.

Odbytnica odbytnicy z chorobą Hirschsprunga jest zawsze pusta, z syndromem przerośniętego odbytnicy zawsze przepełniona jest łydkami. Ani badanie palca, ani prześwietlenie nie ujawnia zwężenia odbytnicy, która jest obowiązkową oznaką jej achalazji.

Chęć wypróżnienia się z przerostu odbytnicy jest poważnie osłabiona, ale nie całkowicie utracona. Pacjenci odczuwają tę potrzebę, gdy stolec wchodzi do dalszej części okrężnicy. Dystalny odcinek jelita z chorobą Hirschsprunga jest zawsze pusty, więc pomimo długotrwałego zaparcia, pacjenci ci nie mają ochoty wypróżniać się. Terapia próbna, poczynając od powołania lewatywy, jest zawsze skuteczna w zespole przerostu odbytnicy i nigdy nie jest skuteczna w przypadku wrodzonych zaparć.

Tajski, szwedzki, klasyczny, miód, puszka, masaż kamieniami, refleksologia, osteopatia

Ćwiczenia na odbytnicę

Ciągle zwiększając rozmiar, owoc odpycha zarówno cienkie, jak i duże jelita. Proces trawienia matki często staje się powolny, powodując zaparcia. To ponownie pokazuje znaczenie regularnego wykonywania wszystkich ćwiczeń, które zwiększają napięcie mięśni odbytu i odbytu.

Ćwiczenia na odbyt i odbyt

Na początek pamiętaj o odczuciach związanych z tym obszarem, a następnie poczuj:

- Różnice między odbytem a odbytem;

- Różne ruchy w odbytnicy.

Niektóre dzieci uczą się defekować "siłą", dlatego proces ten często wiąże się z naciskiem przepony w odbytnicy. Może to przerwać normalny refleksyjny proces defekacji.

Ta refleksyjna akcja zaczyna się od poczucia, że ​​odbyt jest pełny. Jest nam tak znajome, że nawet o tym nie myślimy. Ale teraz musimy przeanalizować te uczucia.

Rada: "Zaprogramuj" z wyprzedzeniem: kiedy będziesz chciał iść do toalety, będziesz pamiętać i zwracać uwagę na te uczucia.

Kiedy odbytnica jest pełna, rozciąga się i staje się ciężka. To bardzo wyraźne uczucie. Kiedy poczujesz tę ciężkość, spróbuj określić położenie odbytnicy, która znajduje się w tylnej dolnej części miednicy.

W tym przypadku nie mówimy o odbycie, które znajduje się w najniższej części jamy miednicy, prawie na powierzchni. Odbicie jest o pięć centymetrów wyższe. Jego długość wynosi około dziesięciu centymetrów, a szerokość to cztery centymetry. Powtarza on półkolisty kształt sacrum i jest odchylany do tyłu.

Na początek (jak przy cewce moczowej), poświęć czas, aby określić odczucia związane z odbytnicą. Nie ignoruj ​​tego ćwiczenia, które może potrwać kilka dni.

Następnie możesz dokładniej określić następujące odczucia:

- Jeśli nie możesz wejść do toalety, zwieracz kurczy się, a chęć oddania kału jest odroczona.

- Jeśli masz możliwość odwiedzenia toalety, zwróć uwagę na inne, bardziej wyraźne uczucie, które pojawia się, gdy odbytnicy kurczy się, aby opróżnić. To jest początek odruchu opróżniania.

H. Wzmocnienie mięśni odbytnicy

Konieczne jest, aby odbytnica przeprowadziła opróżnianie bez żadnych prób, które przeprowadza się za pomocą przepony. Staraj się nie podejmować tych prób i zwracaj uwagę na pojawiające się doznania.

Ciśnienie przepony (lub próby) należy odłożyć. Powodem tego jest to, że powinieneś unikać ściskania kału w odbytnicy. Kiedy tak się dzieje, odbyt rozszerza się i nie bierze udziału w wydzielaniu kału. Jego skurcze stają się nieistotne, ponieważ zastępują drugi mięsień.

Jeśli dzieje się to regularnie, odbyt staje się słaby i traci swój ton. Ponadto, ze względu na nacisk na dolną część kale odbytnicy rozszerza się, co wywołuje zapotrzebowanie na jeszcze wyższego ciśnienia i przez jednowymiarowy rozciąganie zwieracza odbytu.

Może to powodować ból, a nawet rozwój hemoroidów. Może to również powodować gromadzenie się kału w odbytnicy, co spowoduje zaparcia.

Kiedy pozwalasz odbytnicy, nie wywierając na nią nacisku, popycha kał na całej jego długości. W tym przypadku zmniejsza się ciśnienie odbytu. Proces wypróżniania staje się łatwy, gdy pasiasty zwieracz odbytu po prostu się rozluźnia, zamiast rozszerzać pod naciskiem.

Poświęć czas (20-40 sekund), aby wyobrazić sobie skrócenie odbytnicy, zanim podejmiesz próbę. Wykonując to proste ćwiczenie, z czasem zauważysz, że potrzeba prób zmniejszyła się, z wyjątkiem ostatniego momentu opróżniania. Odtworzone zostanie napięcie mięśniowe odbytnicy.

4. Wzmocnienie tonu odbytnicy na całej jego długości

Dzięki następującym ćwiczeniom, które oczywiście nie powinny być wykonywane podczas defekacji, można wzmocnić mięśnie odbytu.

Skurcze mięśni podłużnych

Włókna mięśniowe odbytnicy mogą być skracane na całej długości podczas skurczu. Wyobrazić, odbytnicy, rozciągający się równolegle do kości, jak i psychicznie podzielić na trzy części - dolny, środkowy i górny - których długość nieco więcej niż dwa i pół centymetra każda.

Najpierw przecedzić włókna segmentu dolnego, ponad odbytem, ​​tak jakbyś próbował utrzymać gazy lub stolec. To uczucie nie jest podobne, gdy kurczę mięsień dźwigacza odbytu, który pociąga odbyt do przodu, podnosząc w ten sposób odbytnicę. Przytrzymaj skurcz przez sześć do siedmiu sekund, a następnie całkowicie rozluźnij mięśnie. Czy zauważysz, że pod wpływem grawitacji obszar ten rozciąga się i opada? W tym przypadku jednak odbytnicę można pomylić z sąsiadującymi narządami. Z czasem nauczysz się rozróżniać te odczucia.

Następnie wyciąć środkowy odcinek odbytnicy w ten sam sposób. Ta część znajduje się najbliżej kości krzyżowej, tuż nad kością ogonową. Odcedź go przez kilka sekund, a następnie całkowicie się rozluźnij. Na zakończenie wyciąć górny segment położony w środkowej części sacrum. Zrelaksuj się ponownie i weź głęboki oddech.

Okrągłe cięcia włókien

Przecinając te włókna, zawężasz odbytnicę. Znajdują się one nieco głębiej niż inne włókna. Spróbuj zwężyć rurkę odbytu wzdłuż całej długości, dzieląc ją, tak jak w poprzednim ćwiczeniu, na trzy segmenty. Nie zapomnij o potrzebie rozluźnienia mięśni po każdym skurczu.

We wszystkich tych ćwiczeniach najważniejszą częścią jest redukcja dolnego odcinka odbytnicy. To w tej strefie ten organ może się rozszerzać. Wykonując ćwiczenia dla włókien podłużnych i kołowych, skoncentruj najpierw na przedniej części skierowanej do pochwy, a następnie z tyłu, bliżej sacrum. Nie zapomnij o rozluźnieniu mięśni.

Ćwiczenia te są szczególnie ważne, jeśli martwisz się zaparciami, hemoroidami lub powiększeniem odbytnicy. W takich przypadkach warto również wziąć pod uwagę następujące wskazówki:

- Staraj się unikać prób z opóźnieniem w oddychaniu lub przynajmniej wykonać je tak późno, jak to możliwe. Takie próby wywierają bardzo silny nacisk na odbyt, tylną część krocza i całą dno miednicy. Jeśli są silne i stają się nawykowe, próby te mogą spowodować pominięcie jednego z narządów;

- Zanim usiądziesz w toalecie, przysiadzie lub w podobnym położeniu;

W tej pozycji odbyt jest lekko rozciągnięty, ponieważ zwiększa się odległość kości ogonowej od kości łonowej. Ważne jest, aby przycisnąć kolana do klatki piersiowej i przechylić górną część ciała do przodu. W tym kontekście toalety w podłodze mają przewagę nad nowoczesnymi toaletami. Są bardziej odpowiednie do procesu defekacji.

Jeśli wielokrotnie odkładasz defekację, wtedy odczucie, które wywołuje odruch, znika. Jeśli w ciągu dnia musisz wielokrotnie ignorować chęć wypróżnienia, a do końca dnia podejmiesz próbę z opóźnieniem w oddychaniu, spowoduje to problemy. Jeśli zdarza się to regularnie, odruch defekacji może zostać przerwany, a mięsień odbytnicy utraci swój ton.

Co dzieje się w takich przypadkach: ignorujemy refleksyjne pragnienia naszego ciała, dlatego defekacja następuje "przez przymus", stosując próby z opóźnieniem w oddychaniu. Jeśli nie możesz zmienić sytuacji w dni, kiedy jesteś w pracy, to w weekendy powinieneś poświęcić czas na ćwiczenie tych ćwiczeń.

5. Ćwiczenia zwieracza odbytu

Zacznij te ćwiczenia w pozycji kucznej lub leżąc na plecach, przyciskając kolana do klatki piersiowej.

Spróbuj wyciąć odbyt tak bardzo, jak to możliwe. Doznania powinny być w tym obszarze, a nie w obszarze mięśni dna miednicy (które odczuwasz podczas wykonywania ćwiczeń na pochwę). Ponieważ mięśnie. Dno miednicy od dołu pokrywa całą jamę miednicy, ich zmniejszenie będzie miało wpływ na cały obszar. Wręcz przeciwnie, zmniejszenie jednego zwieracza odbytu będzie odczuwane tak, jakbyś ciągnął rurkę razem.

Skurcze mięśni podłużnych

Rozmiar mięśnia zwieracza odbytu wynosi około dwóch centymetrów, zarówno pod względem długości, jak i grubości. Poczuj, czy możesz go wycisnąć na całej długości. Przytrzymaj to cięcie przez kilka sekund, a następnie całkowicie zrelaksuj się i oddychaj głęboko. Powtórz to ćwiczenie trzy lub cztery razy.

Więcej intensywnych ćwiczeń

Powtarzaj te ćwiczenia w ciągu dnia, w momentach, gdy mięśnie brzucha wywierają presję na dno miednicy. Nie zapomnij całkowicie rozluźnić mięśnie po każdym skurczu.

Praktyka ta jest doskonale ułatwia którzy chodzi o hemoroidy i zaparcia, ponieważ zwiększa przepływ krwi do odbytu, która jest często poddawany rozciąganiu w wyniku nacisku, który został omówiony w poprzednich stron. Pomoże to nie tylko wzmocnić zwieracz, ale także uczy go go bardziej odpornym na nacisk, a także bardziej elastycznym.

Podobnie jak w przypadku oddawania moczu, zastanów się, jak postrzegasz tę ważną fizjologiczną funkcję twojego ciała. Czy poświęcasz temu wystarczająco dużo czasu i uwagi? Niektórzy rodzice, ucząc dziecko samodzielnego chodzenia do toalety, często nalegają na wymuszoną defekację. Ponadto stosunek do tego aktu, jako haniebny i nieczysty, może również negatywnie wpłynąć na ten naturalny proces. Defekacja (jak oddawanie moczu) jest po prostu wydaleniem czegoś, co nie zostało wchłonięte przez organizm. Nie ma w tym nic negatywnego.

Jesteś Zainteresowany O Żylaki

WAPNIA WILGOCI

Struktura

Angioprotector. Normalizuje zwiększoną przepuszczalność ściany naczynia, zwiększa odporność naczyń włosowatych i poprawia mikrokrążenie w różnych chorobach naczyniowych i metabolicznych. Nieco zmniejsza agregację płytek, zmniejsza lepkość krwi....

Zakrzepowe zapalenie żył kończyn dolnych - zdjęcia, objawy i leczenie

Struktura

Zapalenie ściany głęboko pod warstwą mięśni żyły na nogi z jednoczesnym tworzeniem się skrzeplin krwi w nich nazywa zakrzepowe zapalenie żył głębokich....