VARFARIN

Struktura

Tabletki biały lub biały o żółtawym odcieniu, obustronnie wypukły, z ryzykiem krzyżowym.

Substancje pomocnicze: dwuwodny wodorofosforan wapnia - 65,5 mg Celuloza mikrokrystaliczna - 60 mg krzemionka koloidalna 1 mg -, kopowidon - 6 mg kroskarmeloza sodowa - 4 mg stearynian magnezu - 1 mg.

10 szt. - pakiety komórkowe planimetryczne (3) - pakuje karton.
10 szt. - pakiety planimetryczne (5) - pakuje karton.
10 szt. - pakiety komórkowe planimetryczne (10) - pakuje karton.
20 szt. - pakiety planimetryczne (5) - pakuje karton.
30 szt. - wypełnienia konturu komórkowego (1) - pakuje karton.
30 szt. - pakiety komórkowe planimetryczne (2) - pakuje karton.
30 szt. - pakiety komórkowe planimetryczne (3) - pakuje karton.
30 szt. - pakiety planimetryczne (4) - pakuje karton.
30 szt. - pakiety planimetryczne (5) - pakuje karton.

Leki przeciwzakrzepowe o działaniu pośrednim. Hamuje syntezę zależnych od witaminy K czynników krzepnięcia krwi (II, VII, IX i X) w wątrobie oraz białek C i S w wątrobie.

Optymalny efekt przeciwzakrzepowy obserwuje się w 3-5 dni od rozpoczęcia stosowania i zatrzymuje się 3-5 dni po ostatniej dawce.

Zasysanie i dystrybucja

Po spożyciu warfaryna jest całkowicie wchłaniana z przewodu pokarmowego. Wiązanie z białkami osocza krwi - 97-99%. Stężenie terapeutyczne w osoczu wynosi 1-5 μg / ml (0,003-0,015 mmol / l). Wnika przez barierę łożyskową, ale nie jest wydzielany z mlekiem matki.

Metabolizm i wydalanie

Jest to związek racemiczny, podczas gdy w ludzkim ciele izomer L ma większą aktywność niż prawoskrętne. Lek ten jest metabolizowany w wątrobie do nieaktywnych i aktywnych metabolitów, które słabo wchłanianych z żółcią, L-izomer metabolizowane szybciej. T1/2 racemiczna warfaryna - 40 h. Jest wydalana przez nerki.

Leczenie i zapobieganie zakrzepicy i chorobie zakrzepowo-zatorowej naczyń:

- Ostra zakrzepica żylna i choroba zakrzepowo-zatorowa tętnicy płucnej;

- powtórny zawał mięśnia sercowego;

- jako dodatkowy lek do chirurgicznego lub trombolitycznego leczenia zakrzepicy, a także do kardiowersji elektrycznej w migotaniu przedsionków;

- nawracająca zakrzepica żylna;

- nawracająca choroba zakrzepowo-zatorowa tętnicy płucnej;

- Protezy zastawek i zastawek naczyniowych (połączenie z kwasem acetylosalicylowym (ASA) jest możliwe;

- Zakrzepica tętnic obwodowych, wieńcowych i mózgowych;

- wtórna profilaktyka zakrzepicy i choroby zakrzepowo-zatorowej po zawale mięśnia sercowego i migotaniu przedsionków.

- ciężka choroba wątroby;

- ciężka choroba nerek;

- ciężkie nadciśnienie tętnicze;

- niedobór białek C i S;

- Wrzód żołądka i wrzód dwunastnicy w fazie zaostrzenia;

- krwotok w mózgu;

- Nadwrażliwość na składniki leku.

Lek przyjmuje się doustnie, 1 raz dziennie, w tym samym czasie.

Początkowa dawka wynosi 2,5-5 mg / dobę. Dalszy reżim dawkowania ustalany jest indywidualnie, w zależności od wyników czasu protrombinowego lub MNO. Czas protrombinowy należy zwiększyć 2-4 razy od czasu początkowego, a INR powinien osiągnąć wartość 2,2-4,4 w zależności od choroby, ryzyka zakrzepicy, ryzyka krwawienia i indywidualnych cech pacjenta.

Przy ustalaniu wartości INR powinna uwzględniać wrażliwość tromboplastyny ​​indeksu i może używać go jako współczynnik korekcyjny (1,22 - krajowego z wykorzystaniem tromboplastyny ​​królika „Neoplast” mózg i 1.2 - Korzystanie firmę tromboplastyny ​​„Roche Diagnostics”).

Przed zbliżającą się interwencją chirurgiczną (przy wysokim ryzyku powikłań zakrzepowo-zatorowych) leczenie rozpoczyna się 2-3 dni przed operacją.

W przypadku ostrej zakrzepicy leczenie prowadzi się w skojarzeniu z heparyną, aż do całkowitego objawienia się doustnego leczenia przeciwzakrzepowego (nie wcześniej niż 3-5 dni leczenia).

W protetycznych zastawkach serca, zakrzepicy żyły ostre lub zator żylny (we wczesnych etapach), zakrzepica lewej komory oraz w zapobieganiu niedokrwieniu mięśnia sercowego trzeba dążyć do efektywnego działania zauważyć INR - 2.8-4.0.

W przypadku migotania przedsionków i leczenia podtrzymującego w przypadku zakrzepicy żyły i choroba zakrzepowo-zatorowa osiągają umiarkowany efekt przeciwzakrzepowy (INR 2-3).

W przypadku wspólnego stosowania warfaryny z ASA wartość INR powinna wynosić 2-2,5.

Dla pacjentów w podeszłym wieku a osłabiony pacjent lek jest zwykle przepisywany w niższych dawkach.

Czas trwania leczenia zależy od stanu pacjenta. Leczenie można natychmiast anulować.

Ze strony układu krwiotwórczego: często - krwawienie.

Z układu pokarmowego: rzadko - biegunka, zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych.

Ze skóry i tkanek podskórnych: rzadko - egzema, martwica skóry, zapalenie naczyń, wypadanie włosów.

Objawy: krwawienie, krwawienie.

Leczenie: jeśli czas protrombinowy wynosi więcej niż 5% i nie ma innych możliwych źródeł krwawienia (nefrosteryta, itp.), korekta schematu dawkowania nie jest wymagana. Przy niewielkim krwawieniu konieczne jest zmniejszenie dawki leku lub przerwanie leczenia na krótki czas. W przypadku ciężkiego krwawienia - witamina K przed odzyskaniem aktywności koagulantu. W przypadku zagrożenia krwawieniem przetoczenie koncentratów czynników kompleksu protrombiny lub świeżo mrożonego osocza krwi pełnej.

NLPZ, dipirydamol, kwas walproinowy, inhibitory cytochromu P450 (cymetydyna, chloramfenikol) zwiększać ryzyko krwawienia. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych leków i warfaryny (cymetydynę można zastąpić ranitydyną lub famotydyną). Jeśli konieczne jest leczenie chloramfenikolu, leczenie antykoagulacyjne należy czasowo przerwać.

Diuretyki mogą zmniejszać działanie leków przeciwzakrzepowych (w przypadku wyraźnego działania hipowolemicznego, które może prowadzić do zwiększenia stężenia czynników krzepnięcia).

Osłabiać działanie barbituranów warfaryny, witamina K, glutetymidu, gryzeofulwina dikloksacylinę, karbamazepina, mianseryna, paracetamol, retinoidy, ryfampicyna, sukralfat, fenazonu, cholestyramina.

Warfaryna amplifikacji allopurynol, amiodaron, sterydy anaboliczne (alkilowany w pozycji C17), kwas acetylosalicylowy i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, heparynę, glibenkdamid, glukagon, danazol, diazoksyd dizopiramnd, disulfiram, izoniazyd, ketokonazol, klarytromycyna, klofibrat, lewamizol, metronidazol, mikonazol, nalidyksowy kwas nilutamid, omeprazol, paroksetyna, proguanil, doustne środki hipoglikemiczne, preparaty - pochodne sulfonamidów, simwastatyna, sulfonamidy, tamoksyfen, tyroksyna, chinina, chinidyna, fluwoksamina, flukonazol, ftorur W przypadku łącznego stosowania warfaryny z powyższych leków konieczne jest monitorowanie INR na początku i na końcu leczenia, jak i w miarę możliwości w ciągu 2-3 tygodni terapii.

Przy stosowaniu leków (na przykład), środki przeczyszczające, co może zwiększać ryzyko krwawienia z powodu obniżonej normalnej koagulacji (hamowanie czynników krzepnięcia lub enzymów wątrobowych) strategia należy określić zdolność krzepliwości kontroli laboratoryjnych. Jeśli możliwe jest częste monitorowanie laboratoryjne, wówczas, jeśli konieczne jest leczenie takimi lekami, dawka warfaryny może zostać zmniejszona o 5-10%. Jeśli monitorowanie w laboratorium jest trudne, wtedy jeśli to konieczne, podawanie tych leków warfaryny należy anulować.

Przed rozpoczęciem leczenia należy określić wskaźnik INR (odpowiednio czas protrombinowy, biorąc pod uwagę współczynnik czułości tromboplastyny). W przyszłości przeprowadzane jest regularne (co 2-4-8 tygodni) monitorowanie laboratoryjne.

Podczas leczenia należy powstrzymać się od stosowania etanolu (ryzyko hipoprotrombinemii i krwawienia).

Leku nie należy podawać kobietom w ciąży z powodu określonego działania teratogennego, rozwoju krwawienia u płodu i śmierci płodu.

Warfaryny wydzielane do mleka w małych ilościach i prawie nie ma wpływu na krzepnięcie krwi u dziecka, aby lek można stosować w okresie laktacji, lecz pożądane jest, aby powstrzymać się od karmienia przez pierwsze 3 dni leczenia warfaryną.

Warfaryna

Warfaryna jest lekiem, którego główną funkcją nie jest umożliwienie krzepnięcia krwi.

Jego działanie polega na supresji witaminy K, która aktywnie uczestniczy w procesie krzepnięcia krwi. Głównym zadaniem takiego działania na organizm jest zapobieganie tworzeniu się skrzepów krwi. Lek ten jest stosowany do zakrzepicy żył.

W tym artykule rozważymy, dlaczego lekarze przepisują warfarynę, w tym instrukcje użytkowania, analogi i ceny tego leku w aptekach. PRAWDZIWE UWAGI osób, które już korzystały z Warfaryny można przeczytać w komentarzach.

Forma wydania i skład

Warfaryna uwalnia się w postaci tabletek, 5, 10, 14, 20, 25 sztuk w opakowaniach z konturami, 50, 100, 250 sztuk w puszkach.

  • Skład 1 tabletki zawiera substancję czynną - sodową warfarynę w ilości 2,5 mg.

Grupa kliniczno-farmakologiczna: środek przeciwzakrzepowy o działaniu pośrednim.

Co pomaga warfarynie?

Warfaryna jest stosowana w leczeniu zakrzepicy żył, a także w zapobieganiu ich wystąpieniu, z predyspozycją do zakrzepicy.

Preparat służy do:

  • zapobieganie powikłaniom po implantacji sztucznych zastawek i transplantacji naczyń krwionośnych;
  • gdy dotknięte zostaną zawory serca;
  • leczenie i profilaktyka zakrzepów krwi u pacjentów z chorobami serca i naczyń;
  • wielokrotne zapobieganie zawałowi mięśnia sercowego;
  • zapobieganie powikłaniom zakrzepowo-zatorowym u osób z migotaniem przedsionków;
  • leczenie i zapobieganie udarom i chorobom niedokrwiennym;
  • zapobieganie powstawaniu zakrzepów krwi po operacji.

Instrukcje użytkowania

Lek należy przyjmować doustnie, raz dziennie. Zaleca się spożywać tabletki codziennie o tej samej porze. Określić, ile czasu na przyjęcie leku, powinien lekarz indywidualnie.

Przed rozpoczęciem leczenia należy określić MHO, po czym testy laboratoryjne będą przeprowadzane regularnie po 4-8 tygodniach.

  • Początkowa dawka wynosi 2,5-5 mg / dobę. Dalszy reżim dawkowania ustalany jest indywidualnie, w zależności od wyników czasu protrombinowego lub MNO. Czas protrombinowy należy zwiększyć 2-4 razy od czasu początkowego, a INR powinien osiągnąć wartość 2,2-4,4 w zależności od choroby, ryzyka zakrzepicy, ryzyka krwawienia i indywidualnych cech pacjenta.

Kontrola INR podczas przyjmowania Warfaryny jest obowiązkowa. Dawkowanie i szczegółowy schemat odbioru określa lekarz prowadzący.

Znaleziono przysięgłe paznokcie Fungusa! Paznokcie zostaną wyczyszczone w ciągu 3 dni! Weź to.

Jak szybko normalizować ciśnienie tętnicze po 40 latach? Przepis jest prosty, zapisz.

Masz dość hemoroidów? Jest wyjście! Można go wyleczyć w domu w ciągu kilku dni, jest to konieczne.

Obecność robaków mówi ZAPACH z ust! Raz dziennie pij wodę kroplą.

Przeciwwskazania

  • zwiększona wrażliwość na składniki Warfaryny;
  • ostre krwawienie;
  • ciężkie nadciśnienie tętnicze;
  • udar krwotoczny;
  • małopłytkowość;
  • choroby nerek i wątroby;
  • zwiększone ryzyko krwawienia (wrzody żołądka i dwunastnicy, ciężkie rany, bakteryjne zapalenie wsierdzia, krwotok śródmózgowy).

Efekty uboczne

Zgodnie z zaleceniami, lek może powodować reakcje nadwrażliwości, które objawiają się w postaci wysypki, oraz cholestatyczne zapalenie wątroby, zapalenie naczyń, odwracalny wzrost stężenia enzymów wątrobowych, priapizmu, odwracalne łysienie (utrata włosów) oraz zwapnieniem tchawicy.

Ponadto na tle wniosku można zauważyć warfarynę:

  • Czarny smolisty stolec;
  • Nudności, wymioty;
  • Biegunka;
  • Ból w jamie brzusznej;
  • Eozynofilia;
  • Wyprysk;
  • Krwawienie z nosa i krwawiące dziąsła;
  • Zwiększona wrażliwość na warfarynę po długotrwałym leczeniu lekiem;
  • Anemia;
  • Martwica skóry;
  • Jade;
  • Kamica nerkowa;
  • Cewkowata (rurowa) martwica.

Możliwe jest również swawolny pojawienie się w różnych częściach ciała, obrzęk i siniaki i plamy na biodrach, w gruczołach sutkowych lub żołądka.

Ciąża i laktemia

Leku nie należy podawać kobietom w ciąży z powodu określonego działania teratogennego, rozwoju krwawienia u płodu i śmierci płodu.

Warfaryny wydzielane do mleka w małych ilościach i prawie nie ma wpływu na krzepnięcie krwi u dziecka, aby lek można stosować w okresie laktacji, lecz pożądane jest, aby powstrzymać się od karmienia przez pierwsze 3 dni leczenia warfaryną.

Analogi

Obecnie produkowane są następujące analogi Warfaryny: Warfarex, Marevan, Pradaxa, Xarelto. Następnie można zastąpić preparat, w każdym konkretnym przypadku konieczne jest zdefiniowanie tylko lekarza prowadzącego. Każdy substytut powinien zostać wybrany z uwzględnieniem diagnozy i objawów.

Średnia cena VARFARIN w aptekach (Moskwa) wynosi 72 ruble.

Warunki sprzedaży

Można go kupić na receptę, lekarz prowadzący przepisuje receptę po łacinie.

Warfaryna: działanie, wskazania i przeciwwskazania, stosowanie, zgodność, możliwe konsekwencje przyjęcia

Warfaryna jest lekiem, który zmniejsza krzepliwość krwi. Został zsyntetyzowany ponad pół wieku temu, ale jako lek ta substancja stała się popularna stosunkowo niedawno. Obecnie jest on powszechnie stosowany u pacjentów kardiologicznych w grupie wysokiego ryzyka zakrzepicy lub choroby zakrzepowo-zatorowej, jak również tych, którzy doznali wypadku naczyniowej z powodu tworzenia się skrzepliny, chirurgii serca lub zaworu.

Historia odkrycia warfaryny jako antykoagulant z powrotem na początku ubiegłego wieku, kiedy to Stany Zjednoczone i Kanada wybiegający na nieznaną chorobę z zaburzeniami krzepnięcia u bydła, a przyczyny śmierci zwierząt była taka sama - utrata krwi.

Próbując znaleźć prawdę, kanadyjski lekarz weterynarii F. Schofield podejrzewał, że przyczyną wszystkiego był zepsuty silos koniczyny o silnych właściwościach przeciwzakrzepowych. Jadąc spleśniałe siano, krowy zmarły z powodu zespołu krwotocznego. Eksperyment na królikach pokazał, że siano z łagodnej trawy nie zmienia stanu zwierząt, a zepsute sprowokowało krwawienie. Nieco później inny weterynarz stwierdził, że opisany efekt jest związany z niedoborem protrombiny.

Przez następne dziesięć lat, nie było możliwe uzyskanie substancji z zepsute nostrzyka, powodując niedobór czynników krzepnięcia jednak, chemików i naukowców wysiłki zaowocowały - dikumarol wydzielono, która jest wtedy w stanie zsyntetyzować w laboratorium w sposób sztuczny.

Kumarin, prekursor dikumarolu, występuje w wielu roślinach, nadając im słodkawy zapach, ale bez wpływu na koagulację krwi po spożyciu. Wraz z rozwojem niektórych grzybów pleśniowych, kumaryna przekształca się w dikumarol, który powodował krwawienie u bydła amerykańskiego.

Pierwszym lekiem o działaniu przeciwzakrzepowym był dikumarol, opatentowany do użytku w praktyce medycznej w 1941 roku, ale chemicy, którzy go wyizolowali, nie poprzestali na tym, ale nadal poszukiwali silniejszych analogów. W ten sposób uzyskano warfarynę, która na początku uzyskała dużą popularność jako trucizna od gryzoni.

Zastosuj warfaryny w leczeniu ludzi nie spieszy, ale doszło przez przypadek, jeden z rekrutów w armii Stanów Zjednoczonych starał się oddać swoje życie za pomocą trucizny na szczury, ale został wyleczony przez zastrzyki z witaminą K. Po incydencie, warfaryna została uznana za ewentualne remedium na osobę, a jej efekt był znacznie wyższy raczej niż dicumarola.

Warfaryną lek został dopuszczony do użytku, a jeden z nich skorzystał z pierwszej Eisenhowera, prezydenta Stanów Zjednoczonych, ale dokładny mechanizm działania pozostaje tajemnicą aż do 1978 roku, kiedy w końcu stało się jasne, że warfaryna hamuje reduktazę epoksydu enzym i narusza wymianę witaminy K, zaangażowany w krzepnięcie krwi.

Znajomość metabolizmu leku w organizmie, ciężkie kontrola krzepnięcia w procesie jego stosowania, jak również jasno określone wskazania do leczenia stały się podstawą szerokiego stosowania warfaryny w praktyce klinicznej, jest bardzo wydajny i pomaga nie tylko przedłużyć życie, ale żeby uratować od śmierci na bardzo ciężki choroby sercowo-naczyniowe.

Wideo: historia i efekty warfaryny

Wskazania i przeciwwskazania do stosowania warfaryny

Warfaryna stosowana jest zarówno w celach leczniczych, jak i profilaktycznych ze zwiększonym ryzykiem tworzenia się skrzepliny. Wskazania to:

  • Ostra i nawracająca zakrzepica żylna;
  • Zakrzepica tętnic serca, mózgu, nerek itp.;
  • Choroba zakrzepowo-zatorowa tętnicy płucnej i jej oddziałów - pierwsza powstająca lub powtarzana;
  • Zawał mięśnia sercowego - podczas leczenia i zapobiegania;
  • Arytmie z wysokim ryzykiem zakrzepicy i zatoru - migotanie i migotanie przedsionków;
  • Zastoinowa choroba serca, stan po transplantacji zastawki;
  • Udar mózgu, ataki niedokrwienne mózgu - w celu leczenia i zapobiegania;
  • Zapobieganie zakrzepicy po operacji;
  • Leczenie farmakologiczne chirurgicznym usunięciem skrzepów krwi lub trobolizy;
  • Procedura kardiowersji elektrycznej w zaburzeniach rytmu serca.

Przeciwwskazania do powołania warfaryny są dość poważne, a ich ignorowanie może być śmiertelne. Należą do nich:

  1. Nadwrażliwość na składniki leku;
  2. Krwawienie z dowolnej lokalizacji;
  3. Ciąża, szczególnie do 12 tygodni i ostatniego miesiąca;
  4. Ciężka nerka, wątroba, niekontrolowane nadciśnienie;
  5. Rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe;
  6. Zmniejszony poziom obwodowych płytek krwi;
  7. Brak białek C i S;
  8. Zaburzenia krzepnięcia z tendencją do krwawienia;
  9. Dużym prawdopodobieństwem krwawienia (syndromu krwotocznej żylaków przełyku, tętniaka naczyniowego, wrzód żołądka i dwunastnicy, wrzód w 12 okresie pooperacyjnym, urazu, krwiaka wewnątrzczaszkowego, bakteryjne zapalenie wsierdzia).

Działanie farmakologiczne

Warfaryna jest klasyfikowana jako pośredni antykoagulant. On blokuje aktywność enzymu niezbędnego do tworzenia witaminy K, która z kolei pomaga w syntezie poszczególnych czynników krzepnięcia - II, VII, IX, X, a także niektórych białek. W wyniku działania leku dochodzi do zaburzeń zależnych od witaminy K szlaków wytwarzania czynników krzepnięcia, a im wyższa dawka, tym wyraźniejszy jest opresyjny wpływ warfaryny na hemostazę.

W zalecanych dawkach terapeutycznych lek zmniejsza całkowitą objętość czynnych czynników i witaminy K o około jedną trzecią do połowy. Efekt leku pojawia się dzień po rozpoczęciu leczenia, ale osiąga maksimum po 3-4 dniach, działając łącznie do pięciu dni. Przy codziennym regularnym stosowaniu leku jego działanie staje się silniejsze.

Warfaryna nie działa bezpośrednio na skrzepu, a ponadto nie przywróci ogniska niedokrwiennego w uszkodzenia tkanek, ale jego odbiór jest wymagane, aby nie doszło do zwiększenia zakrzepowych nakładek, rozdzielenie fragmentów z rozwojem zatorów.

Lek jest przyjmowany doustnie, a następnie prawie całkowicie wchłaniany w jelicie cienkim, w pierwszych czterech godzin po spożyciu antykoagulantem krwi jest maksymalna ilość związana z białkami nośnikowymi osoczu. Lek jest w stanie przenikać przez barierę łożyskową, po czym jego stężenie we krwi płodu jest prawie takie samo jak u ciężarnej, ale nie przenika do mleka matki.

Aktywna warfaryna z krwi wchodzi do hepatocytów, gdzie następuje ich inaktywacja. Końcowe produkty wymiany leku przenikają do moczu przez filtr nerkowy i są eliminowane z organizmu. Ponadto niektóre nieaktywne składniki mogą być wydalane z żółcią.

U pacjentów w podeszłym wieku po 60 latach stosunek czasu protrombinowego do wartości INR zmienia się bardziej niż u młodych, więc główny efekt rozrzedzania krwi lekiem będzie bardziej zauważalny. Ta funkcja wymaga korekty dawek przy przyjęciu mniejszego ilość leku u pacjentów w wieku.

Kobietom w ciąży nie należy przepisywać warfaryny, ponieważ przenika ona do krwioobiegu rozwijającego się płodu, docierając do terapeutycznej dawki "dorosłej", która jest obarczona krwawieniem. Ponadto niektóre badania wskazują na działanie teratogenne antykoagulantu. W mleku matki prawie się nie przenika, ale dzieci, które odżywiają się leczoną wargaryną matki, eksperci doradzają w celu określenia INR. Jeśli konieczne jest stosowanie wysokich dawek leku, należy przerwać karmienie piersią.

W niewydolności nerek efektu przeciwzakrzepowego pozostaje prawie stała, co wiąże się z wydalania już inaktywowana leku w obiegu krwi, który nie powoduje zaburzeń krwawienia. W tej sytuacji wyznaczenie tej samej dawki leku w przypadku niewydolności nerek jest związane ze wszystkimi innymi pacjentami.

W przeciwieństwie do nerek, wątroba może zmienić działanie warfaryny. Tak więc, brak hepatocytów zwiększa stężenie aktywnej postaci leku i powstawanie naturalnych antykoagulantów, które w sposób nieunikniony pociąga za sobą działania amplifikacji leku więc pacjenci z miąższu wątroby patologii może wymagać zmniejszenia dawkowania warfaryny.

Droga podawania leku nie ma decydującego znaczenia dla utrzymania niezbędnego stężenia leku i uzyskania efektu terapeutycznego. A przy podawaniu dożylnym i przyjmowaniu tabletek we krwi krąży taka sama liczba aktywnych postaci. Podanie dożylne pozwala na szybsze osiągnięcie maksymalnego stężenia warfaryny w osoczu, ale działanie przeciwzakrzepowe w obu przypadkach nie wystąpi przed upływem 3-4 dni.

Jak iw jakiej ilości podaje się warfarynę?

Instrukcja dotycząca stosowania warfaryny wyjaśnia szczegółowo, w jaki sposób iw jakich ilościach można przyjmować lek. Najczęściej przepisuje się go w tabletkach, codziennie raz dziennie, najlepiej w tym samym czasie (zwykle 17:00), tak aby szczeliny między tabletkami były w przybliżeniu takie same. Czas trwania leczenia jest ustalany przez lekarza prowadzącego.

Przed rozpoczęciem leczenia, możliwe przeciwwskazania są dokładnie oceniane, określone przez INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany), który charakteryzuje stan hemostazy. Przy długotrwałym podawaniu warfaryny, INR powinien być stale monitorowany, co daje analizę co najmniej raz w miesiącu. Jeśli to konieczne, lek można wyciągnąć natychmiast, bez okresu zmniejszonej dawki.

Docelowe wartości krzepnięcia krwi w przypadku leczenia warfaryną są uważane za zwiększone do 4 razy czasu protrombinowego, INR w przedziale 2,2-2,4 w zależności od natury patologii, prawdopodobieństwa zakrzepicy i krwawienia.

Jeśli pacjent nigdy wcześniej nie stosował warfaryny, początkowa dawka wynosi 5 mg na dobę przez pierwsze cztery dni leczenia. W 5 dniu pacjent przekazuje krew do INR, w zależności od wartości, dla których ustala się dawkę podtrzymującą, która zwykle wynosi do trzech tabletek (do 7,5 mg na kg masy ciała).

W przypadku, gdy doświadczenie z użyciem antykoagulanta jest już dostępne, lekarz przepisuje dawkę początkową przez pierwsze dwa dni po przyjęciu, co stanowi dwukrotność wcześniejszej dawki. Trzeciego dnia, terapia jest wykonywana przez dawkę podtrzymującą, którą pacjent już podjął. Piątego dnia INR jest aktualizowany i, jeśli to konieczne, dostosowuje się ilość leku.

Aby zapobiec i leczenie zakrzepicy w żyłach, zatorowości płucnej, arytmii, zmian zastawek serca, a także po transplantacji zastawek biologicznych, zalecana wartość INR mieści się w zakresie 2-3.

Na większe ryzyko zakrzepica po transplantacji zaworów syntetycznych, w przypadku skomplikowanych postaci zawału mięśnia sercowego INR powinna być wyższa - 2,5-3.5.

Dzieci - specjalna kategoria pacjentów, z których stosowanie warfaryny jest ograniczone i przeprowadzane pod ścisłym nadzorem lekarza. Dawka początkowa wynosi 0,2 mg na kg dziennie, jeśli wątroba działa normalnie, w przeciwnym razie jest o połowę mniejsza niż 0,1 mg / kg. Dawkę podtrzymującą określa się w zależności od współczynnika krzepliwości krwi. Docelowy poziom INR w leczeniu jest taki sam jak u dorosłych pacjentów.

Na każdym etapie przyjmowania warfaryny dziecko kontroluje koagulację i dostosowuje dawkę leku. Gdy INR rośnie, zmniejsza się do całkowitego anulowania z nadmiarem 3,5, a następnie odbiór trwa w zmniejszonej ilości.

Pacjenci w podeszłym wieku często podejmują warfarynę pigułki przez długi czas, a nawet życia, indywidualne zalecenia (z wyjątkiem ewentualnego zmniejszenia dawki) do terapii u tych pacjentów nie jest jednak stały nadzór - klucz do bezpiecznego leczenia, a ryzyko działań niepożądanych zwiększa się wraz z wiekiem.

Zaburzenia wątroby mogą zmienić działanie leku, ponieważ ciało syntetyzuje czynniki krzepnięcia, ale z patologią stają się one mniej, a wrażliwość na warfarynę jest wyższa. Dawkę wybiera się zgodnie ze wskaźnikiem INR i często jest ona niższa niż ustalona zgodnie z wiekiem i patologią.

Schemat przyjmowania leku jest różny, jeśli pacjent potrzebuje zaplanowanej operacji chirurgicznej. Ponieważ warfaryna zmniejsza krzepnięcie krwi, ryzyko krwawienia staje się znacznie wyższe, dlatego na tydzień przed planowaną interwencją określa się INR, a warfarynę anuluje się w ciągu około 2-5 dni, w zależności od jej poziomu. W przypadku ryzyka zakrzepicy zastępuje się ją heparyną podskórnie.

W trakcie i po operacji ryzyko zakrzepicy jest eliminowane przez podawanie heparyny, która jest stosowana w okresie pooperacyjnym równolegle z odzyskiwaniem dawki warfaryny pod ścisłą kontrolą krzepnięcia.

Skutki uboczne i przedawkowanie antykoagulantu

Efekty uboczne warfaryny mogą być bardzo poważne, a nawet zagrażać życiu, więc lekarz dokładnie ustalić przeciwwskazania do pacjenta i pacjentowi bez szkody będą zaznajomieni z ich listy instrukcji do leku.

Działanie przeciwzakrzepowe powoduje zwiększone krwawienie do masywnego krwawienia. Jest to najczęstszy niekorzystny wpływ leku. Oprócz krwawienia możliwe:

  • Zwiększona wrażliwość na antykoagulant podczas długotrwałego stosowania;
  • Anemia;
  • Zjawiska dyspeptyczne - nudności, biegunka, wymioty i ból brzucha;
  • Rzadko, ale nie wyeliminować reakcje alergiczne typu pokrzywka, świąd, żółtaczka skóry, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w surowicy, AST i ALT, uszkodzenie nerek, utratę włosów, egzema i zmian skórnych.

Krwawienie występuje u około 8% pacjentów przyjmujących lek przez co najmniej rok. Mogą wymagać hospitalizacji i infuzji krwi i jej składników, ale śmiertelne krwawienie wciąż jest rzadkością. Szczególnym zagrożeniem jest zwiększone krwawienie u pacjentów cierpiących na nadciśnienie tętnicze, którzy nie są leczeni lub słabo reagują na leczenie hipotensyjne. W takich przypadkach ryzyko wystąpienia krwiaka śródczaszkowego jest wysokie (udar krwotoczny).

W szczególności, chociaż rzadko, powikłania warfaryny uważa się martwicy skóry, która przejawia się obrzęk i ciemnienie skóry kończyn, pośladki, co kończy tworzenie ognisk martwicy tkanek. Co dziewiąty pacjent z taką komplikacją to kobieta.

Nekrotyczne zmiany występują od trzeciego i dziesiątego dnia leczenia. Aby wyrównać naruszenia hemostazy u osób martwiczych Warfaryna jest przepisywana z heparyną, aw przypadku, gdy martwica już się pojawiła, warfaryna zostaje anulowana, a podawanie heparyny jest kontynuowane do momentu całkowitego uszkodzenia blizn.

U mężczyzn cierpiących na miażdżycę może pojawić się kolejna rzadka komplikacja: zespół dłoniowo-podeszwowy, objawiający się porażką rąk i stóp z ciężkimi bólami i symetrycznymi fioletowymi wysypkami. Zakłada się, że przyczyną wszystkich - krwotoki w blaszkach miażdżycowych z mikrouszkodzenia zatorowego. Zniesienie leku prowadzi do stopniowego zaniku objawów negatywnych.

Czynniki, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia u pacjentów otrzymujących warfarynę - to zaawansowany wiek, jednoczesne intensywne leczenie przeciwkrzepliwe i leczenie przeciwpłytkowe, przeniesiono ostatni skok i krwawienia z żołądka i jelit.

Przedawkowanie Warfaryna przejawia się głównie krwawienie, ale warto zauważyć, że skuteczne leczenie może towarzyszyć nieznaczne krwawienie - krwawienie dziąseł Krwinkomocz które nie wymagało przerwania lub zmniejszenia dawki w przypadku ich wykorzystanej kwoty utrzymuje docelowy INR.

Aby leczyć krwawienie w przypadku przedawkowania w łagodnych przypadkach, należy zmniejszyć dawkę lub na jakiś czas całkowicie zlikwidować lek. W przypadkach ciężkiego krwawienia przedstawiono stosowanie dożylnie witaminy K, enterosorbentów, wlewu świeżo mrożonego osocza i czynników krzepnięcia.

Kompatybilność z warfaryną z innymi lekami i środki ostrożności w leczeniu

Przy jednoczesnym stosowaniu warfaryny lub innych leków powinny być obowiązkowe, aby omówić to z lekarzem, ponieważ z naruszeniem zgodności leków znacząco zwiększać ryzyko działań niepożądanych i poważnych powikłań.

Prawdopodobieństwo wystąpienia ciężkiego krwawienia zwiększa się po zastosowaniu warfaryny jednocześnie z:

  1. Aspiryna;
  2. Klopidogrel;
  3. Tiklopidyna;
  4. Curantil;
  5. Nieselektywne leki przeciwzapalne (z wyjątkiem inhibitorów COX-2);
  6. Antybiotyki penicylinowe w dużych dawkach;
  7. Cymetydyna (zastąpiona ranitydyną lub famotydyną);
  8. Chloramfenikol.

Wymienione leki mają wpływ na liczbę płytek krwi i krzepnięcie krwi, dlatego lepiej nie łączyć ich z antykoagulantami, ale Aspiryna jest czasami przepisywana razem z warfaryną, podczas gdy poziom INR nie powinien przekraczać 2,5.

Wiele leków zdolnych do zwiększenia działania warfaryny: aspiryna, amiodaron, sumamed, ofloksacyna i wiele innych środków przeciwbakteryjnych i przeciwgrzybiczych, witaminy A i E, heparynę, niektóre beta-blokery, lipidy i glikozydy nasercowe (digoksyna, klofibrat, propranolol), leki przeciwdepresyjne, obniżające (amitryptylina, reksetin, sertralina, fluoksetyna), steroidy i niesteroidowe leki przeciwzapalne. Pełną listę leków, które poprawiają działanie warfaryny jest podana w instrukcji stosowania leku.

Wideo: niezgodność Warfaryny z innymi lekami

Oprócz leków działanie przeciwzakrzepowe warfaryny zwiększa się wraz z używaniem alkoholu, który powinien zostać wykluczony na czas leczenia, a także napojów zawierających chininę jako dodatek toniczny.

Oprócz leków syntetycznych, na metabolizm warfaryny ma wpływ wiele ziół, które należy ostrzec zwolenników tradycyjnej medycyny. Tak więc, czosnek, papaja, szałwia zwiększają działanie przeciwzakrzepowe, natomiast dziurawiec zmniejsza go.

Szczególną ostrożność należy zachować podczas zażywania dziurawca zwyczajnego. Pod kontrolą leków INR dziurawca są anulowane, ale ściągające parametry są starannie kontrolowane, ponieważ możliwe jest zmniejszenie krzepliwości tła zaprzestanie dziurawca. Działanie dziurawca trwa około 2 tygodnie po jego anulowaniu, w tym okresie INR jest kontrolowany i dopiero po prawidłowej hemostazie możliwe jest podawanie warfaryny.

Wiele leków może zmniejszać skuteczność warfaryny - fenobarbitalu, azatioprimu, witamin K i C, karbamazepiny, verospironu, cyklosporyn i innych. Kiedy są stosowane razem, wskaźnik INR powinien być regularnie poprawiany, a leczenie korygowane.

Aby uniknąć negatywnych konsekwencji przyjmowania warfaryny, pacjent powinien spożywać ściśle określoną dawkę leku. W przypadku alkoholizmu i otępienia warfaryna nie jest przeciwwskazana, ale pacjenci mogą naruszać ustalony schemat leczenia, który jest obarczony poważnymi konsekwencjami.

Podczas leczenia antykoagulantami pacjent powinien monitorować swoją dietę, ewentualnie wykluczając lub zmniejszając udział produktów, które osłabiają lub zwiększają właściwości prokoagulacyjne leku. Na przykład żywność zawierająca dużą ilość witaminy K może osłabić skuteczność warfaryny, a także biegunki i stosowanie środków przeczyszczających - wzmacnia.

Dieta podczas przyjmowania warfaryny sugeruje wyeliminowanie lub istotne ograniczenie pokarmów zawierających witaminę K: Nie zaleca zieleni, kapusta, różnych odmian grochu i soi, szpinaku, sałaty liściaste (sałata, rzeżucha), oliwa z oliwek.

Wideo: z którymi produkty warfaryny nie mieszają się


Obecnie uzyskano wiele analogów warfaryny, które zastępują antykoagulant. Niektóre z nich implikują systematyczne udoskonalanie poziomu INR, podczas gdy inne nie wymagają takiej kontroli. Oznaczenie hemostazy jest konieczne, gdy warfaryna jest zastępowana tańszym analogiem zawierającym tę samą substancję czynną - warfarex, marevan. Te środki zaradcze mają dużą listę przeciwwskazań i działań niepożądanych określonych w instrukcjach.

Istnieje grupa leków przeciwzakrzepowych o podobnym działaniu warfaryny, ale niewymagająca systematycznej definicji INR, co upraszcza życie pacjentów. Analogi, które nie wymagają kontroli za pomocą INR, obejmują klopidogrel, fenylinę i preparaty nowej generacji pradaxu i xarelto. Aby zapobiec powtarzającym się epizodom zakrzepicy w tętnicach, są one skuteczniejsze niż warfaryna i można je stosować w połączeniu z nią.

Zgodność warfaryny z leczeniem, które pacjent otrzymuje, jest określana przez lekarza prowadzącego. Jeśli to konieczne, możliwe jest zastąpienie innego antykoagulantu o nie mniejszej skuteczności, a także usunięcie lub zastąpienie innych leków analogami, które nie zmieniają działania warfaryny.

Warfaryna: wskazania, zastosowania, skutki uboczne, recenzje i cena

Jak wiadomo, zakrzepica i zatorowość są bardzo niebezpieczne nie tylko dla zdrowia ludzkiego, ale często stanowią zagrożenie dla jego życia. Zakrzepica często powoduje tak poważne choroby, jak zawał serca, nadciśnienie tętnicze, miażdżyca i inne. Dlatego bardzo ważne jest zidentyfikowanie i przeprowadzenie niezbędnej terapii na czas, aby zapobiec tworzeniu się skrzepów krwi.

Opis i działanie farmakologiczne

Zgodnie z grupą farmakologiczną, lek Warfarin należy do leków przeciwzakrzepowych, to jest leków, które zmniejszają krzepliwość krwi. Osiąga się to poprzez hamowanie wytwarzania witaminy K w wątrobie, w wyniku czego zmniejsza się stężenie czynników odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi, w wyniku czego proces krzepnięcia spowalnia i zmniejsza się prawdopodobieństwo powstania skrzepów. Działanie leku zaczyna się 1,5-3 dni po rozpoczęciu leczenia. Po zakończeniu przyjmowania Warfaryny synteza czynników zależnych od witaminy K zostaje przywrócona w pełni po 4-5 dniach.

Forma wydania

Warfaryna jest produkowana w formie tabletek wypukłych po obu stronach formy. W zależności od producenta lek ten jest produkowany w następujących dawkach:

  • VARFARIN-FS. Jest to tabletki 2,5 i 3 mg, pakowane w 7 kg w worki polietylenowe, które wkładane są do pojemników.
  • VARFARIN-FS. Są to tabletki 2,5 i 3 mg w blistrach. Opakowania po 10 i 100 sztuk.
  • VARFARIN NIKOMED Tabletki 2,5 mg w opakowaniu 100 sztuk.
  • VARFARIN ORION Tabletki 3 i 5 mg. Produkowane w butelkach po 30 i 100 sztuk.

Wskazania do stosowania warfaryny i dawkowania

  • do leczenia i profilaktyki zakrzepów krwi u pacjentów z chorobami serca i naczyń;
  • do wielokrotnego zapobiegania zawałowi mięśnia sercowego;
  • zapobieganie powikłaniom zakrzepowo-zatorowym u osób z migotaniem przedsionków;
  • do zapobiegania powikłaniom po implantacji sztucznych zastawek i transplantacji naczyń krwionośnych;
  • gdy dotknięte zostaną zawory serca;
  • do leczenia i zapobiegania udarom i chorobie niedokrwiennej;
  • do zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi po operacji.

Weź Warfarin 1 raz dziennie, codziennie, w tym samym czasie. Czas trwania leku jest określany przez lekarza, w zależności od tego, jak zły jest pacjent. Podczas całego leczenia, Warfarin przechodzi testy laboratoryjne z pewną częstotliwością, aby kontrolować INR (Międzynarodowy współczynnik znormalizowany). Pierwsze badanie przeprowadza się przed rozpoczęciem terapii, kolejne - co 4-8 tygodni.

Porządek przyjęcia

Początkowa dawka dla pacjentów, wcześniej Warfarin nie wziął, będzie wynosić 5 mg lub 2 tabletki leku dziennie przez 4 dni. Piątego dnia, po ustaleniu INR, przypisuje się indywidualną dawkę podtrzymującą.

Jeśli pacjenci wcześniej przyjmowali Warfarynę, to początkowo, w ciągu pierwszych 2 dni, podaje się znaną dawkę podtrzymującą w podwójnej objętości. Leczenie jest następnie kontynuowane, przyjmując pojedynczą dawkę podtrzymującą przez dodatkowe 2 dni. W 5 dniu bada się INR i dostosowuje dawkę zgodnie z uzyskanymi wynikami.

Dobrym lekarstwem na profilaktykę tramboses w chorobach serca jest Plavix.

Z naruszeniami nerek i wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest staranne badanie i monitorowanie wskaźników INR, ponieważ w tym przypadku zwiększa się wrażliwość na warfarynę.

Pacjenci z niewydolnością nerek, wręcz przeciwnie, nie potrzebują specjalnych zaleceń dotyczących podawania tego leku.

Zastosowanie w starszym wieku

Przepisywanie warfaryny pacjentom w podeszłym wieku wymaga szeregu środków ostrożności. Wynika to z faktu, że metabolizm wątroby i rozwój czynników krzepnięcia są zmniejszone. Dlatego w wyniku zażywania tego leku może pojawić się efekt przedawkowania.

Zastosowanie w dzieciństwie

Decyzję o potrzebie przepisania tego leku dzieciom w wieku dziecięcym powinien podjąć doświadczony lekarz, ponieważ informacje na temat jego stosowania w leczeniu dzieci są bardzo ograniczone. Zazwyczaj przy prawidłowej czynności wątroby dawka początkowa dla dzieci wynosi 0,2 mg / kg na dobę. Jeśli czynność wątroby dziecka ulegnie pogorszeniu, początkowa dawka wyniesie 0,1 mg / kg masy ciała dziecka. W przyszłości dawkę podtrzymującą dobiera się w zależności od danych z badania INR. Podczas całego leczenia dziecka doświadczony pediatra musi koniecznie obserwować.

Ciąża i laktemia

Przyjmowanie warfaryny podczas ciąży jest zabronione, ponieważ lek łatwo przenika przez barierę łożyskową. Jednocześnie jest w stanie powodować zaburzenia krwotoczne u płodu, a także prowadzić do zaburzeń w rozwoju szkieletu i kości.

Podczas karmienia piersią, warfaryna przenika do mleka kobiecego, ale w postaci nieaktywnej. U noworodków, których matki leczono tym lekiem, nie wykryto żadnych zmian czasu protrombinowego.

Nie badano wpływu warfaryny na wcześniaki.

Ponadto należy pamiętać, że przyjmowanie leku Warfarin należy ściśle przestrzegać zalecanej dawki.

Ponadto, przy alkoholizmie z towarzyszącym uszkodzeniem wątroby, gorączce, niewydolności serca, działanie warfaryny może być zwiększone, aw przypadku niedoczynności tarczycy, wręcz przeciwnie, maleje.

Interakcje leków

Pamiętaj, aby skonsultować się z lekarzem, jeśli zażywasz inne leki. Niektóre z nich, na przykład, niesteroidowe leki przeciwzapalne i kwas acetylosalicylowy, mogą nasilać efekt przyjmowania warfaryny. Jednocześnie istnieje cała lista leków, które mogą zmniejszać działanie lecznicze warfaryny podczas przyjmowania.

Ponadto, w celu uniknięcia zmniejszenia efektu przyjmowania tego leku, nie należy spożywać dużej ilości pokarmu bogatego w witaminę K. Podczas leczenia należy uwzględnić liściaste warzywa, białą kapustę i brokuły oraz wątrobę.

Przeciwwskazania

Leku nie można zażywać, jeśli:

  • pacjent już ustalił lub jest tylko podejrzewany o nietolerancję jakiegokolwiek składnika leku;
  • występuje ostre krwawienie;
  • rozpoznano ciążę, szczególnie w pierwszym trymestrze i ostatnim miesiącu;
  • występuje ciężka choroba nerek lub wątroby;
  • pacjent ma wysokie ryzyko krwawienia;
  • występuje wrzód żołądka;
  • pacjent ma krwotok wewnątrzczaszkowy, są;
  • ciężka choroba wątroby i nerek;

Skutki uboczne i przedawkowanie

Efektem ubocznym przyjmowania tego leku jest najczęściej różne krwawienie. Od ZHTK możliwe są mdłości, wymioty, biegunka i ból brzucha. Aktywność wątroby może się zwiększyć. Działania niepożądane obejmują również reakcje alergiczne, objawiające się wysypką, swędzeniem, egzemą, łysieniem, martwicą skóry i zapaleniem nerek.

Podczas przyjmowania nadmiernych ilości leku mogą wystąpić różne krwawienia, wzrost krwawienia z dziąseł. W przypadku, gdy krwawienie jest małe, wówczas zażywanie Warfarin przez pewien czas zostaje anulowane. Ciężkie krwawienie leczy się za pomocą iniekcji witaminy K. i czynników krzepnięcia.

Warunki dotyczące wydawania leków z aptek, cen, terminu przydatności do spożycia i warunków przechowywania

Warfaryna jest wydawane z aptek tylko na receptę. Jego cena waha się od 70 do 200 rubli, w zależności od liczby tabletek w opakowaniu.

Przechowuj Warfarin w temperaturze od 0 do +25 stopni w miejscu chronionym przed dziećmi. Okres trwałości leku - 5 lat, pod koniec leku nie może być stosowany.

Analogi

Analog Warfarin jest lekiem Varfarex, wytwarzanym przez łotewską firmę farmaceutyczną JSC Grindeks.

Dobrym lekiem jest również lek, którego kardiomagnez może zmniejszać poziom powstawania zakrzepów, zapobiegając rozwojowi zawałów serca i udarów niedokrwiennych, głównie jest zalecany jako profilaktyka ostrego zawału mięśnia sercowego.

Recenzje

Nina, Moskwa, 45 lat: Biorę ten lek przez około 7 lat. Tabletki, które piję o 6.00 i idę do pracy. Już się przyzwyczaiłem, akceptuję przygotowanie na automatycznym urządzeniu. Raz w miesiącu wykonuję badanie krwi dla MNO. Co chcę powiedzieć, przez ostatnie 4 lata wskaźnik MNO stał się stabilny, w granicach 1,7-3, lekarz, który podtrzymuje dawkę, nie zmienia mnie.

Nikolay, 50 lat: Rozpoczął przyjmowanie warfaryny po wszczepieniu zastawki serca. Regularnie go mierzę - jego wartość jest stała. Ostatnio zauważyłem, że jestem łysy. Być może jest to jedyna wada tego leku.

Instrukcja Warfarin do użytku

Warfaryna jest antagonistą witaminy K, lekiem przeciwzakrzepowym grupy pośrednich antykoagulantów. Zmniejsza ryzyko powstawania zakrzepów krwi. Jest stosowany w terapii i zapobieganiu zakrzepicy, zatorowości naczyń krwionośnych.

Forma wydania i skład

Warfaryna jest dostępna w tabletkach 2,5 mg, 3 mg i 5 mg. Tabletki są pakowane w blistry lub fiolki.

Głównym składnikiem aktywnym jest klatrat sodowy warfaryny.

substancje pomocnicze: stearynian magnezu, wodorofosforan wapnia, laktoza, skrobia kukurydziana, poliwinylopirolidon 30 barwnika.

Działanie farmakologiczne

Farmakodynamika. Warfaryna jest pochodną kumaryny. Odnosi się do grupy pośrednich antykoagulantów. Przeciwdziała wytwarzaniu zależnych od witaminy K czynników krzepnięcia i antykoagulantowych białek C i S w wątrobie.

Farmakokinetyka. Warfaryna jest szybko wchłaniana z przewodu pokarmowego po spożyciu. Jest również wchłaniany przez skórę. Praktycznie całkowicie (97-99%) wiąże się z białkami osocza krwi. Dzieli wątrobę na aktywne metabolity. Okres półtrwania wynosi średnio 40 godzin. 92% substancji aktywnej jest wydalane z moczem w postaci metabolitów, w niewielkiej ilości - w postaci niezmienionej. Wnika przez barierę łożyskową. Mleko z piersi jest wydalane w niewielkich ilościach.

Wskazania do stosowania

Warfaryna jest przepisywana do leczenia i zapobiegania zakrzepicy, zatorowości naczyń krwionośnych. Wskazania:

  • ostra i nawracająca zakrzepica żylna;
  • zator płucny;
  • zakrzepica pooperacyjna;
  • powtórny zawał mięśnia sercowego;
  • Proteza zastawek i zastawek naczyniowych (możliwe połączenie z kwasem acetylosalicylowym);
  • zakrzepica tętnic wieńcowych, mózgowych, obwodowych;
  • zapobieganie zakrzepicy po zawale serca i migotaniu przedsionków;
  • terapia i zapobieganie przejściowym atakom niedokrwiennym i udarom.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazania do stosowania warfaryny to:

  • patologiczne zmiany w składzie krwi;
  • niedawno otrzymał traumatyczne uszkodzenie mózgu;
  • operacje okulistyczne;
  • rozległe operacje chirurgiczne;
  • skłonność do krwawień z wrzodami trawiennymi, patologie układu oddechowego i moczowo-płciowego;
  • tętniaki;
  • krwotoki mózgowo-naczyniowe;
  • bakteryjne zapalenie wsierdzia;
  • zapalenie osierdzia (w tym postać wysiękową);
  • ciężkie i złośliwe nadciśnienie;
  • ciężka niewydolność nerek;
  • ciężkie zaburzenia wątroby;
  • małopłytkowość;
  • alkoholizm;
  • psychozy;
  • brak nadzoru nad starszym pacjentem;
  • rozległe znieczulenie;
  • wstrzymanie blokady;
  • środki diagnostyczne z groźbą niekontrolowanego krwawienia;
  • indywidualna nietolerancja warfaryny lub jednego z pomocniczych składników leku;
  • ciąża.

Dawkowanie i administracja

Dawki leku dobierane są indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę wskazania, wskaźniki krzepliwości krwi i skuteczność leczenia. Warfarynę można podawać w dawkach od 2 mg do 10 mg na dobę. Czas trwania leczenia jest również ustalany przez lekarza.

Lek przyjmuje się raz dziennie, w tym samym czasie.

Jeśli pacjentowi przepisano warfarynę po raz pierwszy, początkowa zalecana dawka wynosi 5 mg na dobę przez 4 dni. Następnie, w zależności od stanu pacjenta i parametrów laboratoryjnych, określa się dawkę podtrzymującą, zwykle od 2,5 mg do 7,5 mg.

Jeśli pacjent wcześniej zażywał warfarynę, lek podaje się przez pierwsze 2 dni w dawce dwukrotnie większej niż znana dawka podtrzymująca. Następnie przyjmuje się dawkę podtrzymującą przez 3 dni. Piątego dnia monitoruje się parametry laboratoryjne i dostosowuje dawkę podtrzymującą.

W przypadku dzieci dawka początkowa wynosi 0,2 mg / kg raz na dobę i 0,1 mg / kg w przypadku naruszeń czynności wątroby. Lek jest przepisywany dzieciom tylko na wskazania życiowe i jest przyjmowany pod ścisłym nadzorem lekarza.

Efekty uboczne

W niektórych przypadkach stosowanie warfaryny może wywoływać niepożądane skutki uboczne różnych układów ciała. Mianowicie:

  • Od układu krzepnięcia krwi - siniaków, krwawienia, niedokrwistość, rzadko martwica skóry i tkanek, spowodowane zakrzepicą lokalnym;
  • ze strony układu trawiennego - nudności, wymioty, biegunka i ból brzucha;
  • z wątroby - zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, cholestaza, zapalenie wątroby, żółtaczka;
  • z układu sercowo-naczyniowego - purpurowe zabarwienie palców u stóp, dreszcze, zapalenie naczyń, parestezje;
  • przez oddechowego - tchawicy lub zwapnienia tchawiczo-oskrzelowego (rzadko podczas długotrwałego warfaryny);
  • z układu nerwowego - zmęczenie, zawroty głowy i ból głowy, naruszenie smaku, astenia;
  • reakcje dermatologiczne - łysienie, zapalenie skóry, wysypka pęcherzowa;
  • reakcje alergiczne - wysypka i swędzenie skóry, pokrzywka, obrzęk, gorączka.

Po przedawkowaniu leku stwierdza się zwiększone krwawienie, krwawienie. Przy lekkim zatruciu wystarczy zmniejszyć dawkę lub zrezygnować z przyjmowania warfaryny na kilka dni. W przypadku ostrego przedawkowania zaleca się stosowanie sorbentów. Płukanie żołądka nie jest wykonywane ze względu na ryzyko krwawienia. W ciężkim zatruciu witamina K jest podawana dożylnie (dawka 5-10 mg). W krwotokach zagrażających życiu wykonuje się transfuzję krwi, świeżo mrożone osocze lub koncentrat złożonych czynników protrombiny.

Instrukcje specjalne

Podczas leczenia Warfarin wymaga:

  • obowiązkowe ścisłe przestrzeganie przepisanego schematu dawkowania;
  • okresowe monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi;
  • częsty i regularny monitoring laboratoryjny i korekta dawek warfaryny u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca;
  • stały monitoring pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z niepełnosprawnością intelektualną;
  • Przestrzeganie ostrożności podczas otrzymywania warfarynę w obecności pewnych chorób - dysbakterioza patologii zakaźnych, obrażenia zagrożonych wewnętrznym krwawieniem, umiarkowanego nadciśnienia tętniczego, zapalenie naczyń, ciężkiej cukrzycy, umiarkowanych i ciężkich reakcji alergicznych, reakcje anafilaktyczne;
  • biorąc pod uwagę wysokie prawdopodobieństwo interakcji leków, gdy są stosowane jednocześnie z innymi lekami.

Interakcja pacjenta:

  • w połączeniu z lekami antycholinergicznymi może powodować upośledzenie pamięci, zmniejszenie koncentracji uwagi u osób starszych;
  • w połączeniu ze środkami hipoglikemicznymi (pochodnymi sulfonylomoczników) zwiększa ich działanie terapeutyczne;
  • w połączeniu z kwasem etakrynowym nasila działanie moczopędne, powoduje rozwój hipokaliemii;
  • w połączeniu z tiklopidyną może powodować uszkodzenie wątroby;
  • ostrożnie przypisany trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, allopurinol, ranitydyna, kwas askorbinowy, tokoferol, terbinafina, dipirydamol, dizopiramid, hydrat chloralu, felbamatu;
  • po podaniu jednocześnie z cholestyraminą zmniejsza się wchłanianie i dostępność biologiczna warfaryny;
  • gdy stosuje się go jednocześnie z cyklosporyną, zmniejsza się działanie terapeutyczne obu leków;
  • podczas przyjmowania fenazonu zmniejsza się poziom warfaryny w osoczu krwi;
  • w połączeniu z fluoksetyną, witaminą E, trazodonem, zwiększa się działanie warfaryny;
  • odbiór dużej ilości napojów alkoholowych podczas leczenia powoduje zwiększenie terapeutycznego działania leku;
  • u pacjentów z przewlekłym alkoholizmem równoczesne podawanie warfaryny z disulfiramem powoduje zwiększenie działania terapeutycznego warfaryny;
  • Warfaryna jest niekompatybilna ze streptokinazą i urokenazą.

Działanie przeciwzakrzepowe warfaryny zwiększa się, a ryzyko krwawienia wzrasta przy równoczesnym stosowaniu z:

  • heparyna;
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym kwas acetylosalicylowy;
  • tramadol;
  • leki przeciwarytmiczne (chinidyna, amiodaron, propafenon);
  • środki przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze (metronidazol, mikonazol, ketokonazol, flukonazol, cyprofloksacyna, norfloksacyna, klarytromycyna, roksytromycyna, azytromycynę, doksycyklina, tetracyklina, benzylopenicyliny, cefazolina);
  • glibenklamid;
  • kwas walproinowy;
  • metotreksat;
  • tamoksyfen;
  • fluorouracyl;
  • symwastatyna;
  • piracetam;
  • lowastatyna;
  • cymetydyna.

Działanie przeciwzakrzepowe warfaryny zmniejsza się przy równoczesnym stosowaniu z:

  • induktory mikrosomalnych enzymów wątrobowych (barbiturany, karbamazepina, fenytoina);
  • gryzeofulwiny;
  • paracetamol;
  • retinoidy;
  • diuretyki (spironolakton, chlortalidon);
  • ryfampicyna;
  • sukralfat;
  • glutetimid;
  • glukagon;
  • preparaty z żeń-szenia.

Ciąża i laktemia

Warfaryna łatwo przechodzi przez barierę łożyskową, można powodować zaburzeń krwotocznych płodowych, zanik kości, zaburzenia nerwu wzrokowego, zaćmę, w tym ślepoty, opóźnienie opóźnienie fizyczną i umysłową, małogłowie. Dlatego lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży.

W przypadku mleka matki warfaryna jest wydzielana w nieaktywnej postaci. Podczas przyjmowania leku w okresie laktacji u dzieci nie zaobserwowano zmian we wzorze koagulacji. W związku z tym warfarynę można stosować w okresie laktacji. Nie badano wpływu Warfaryny na organizm noworodków urodzonych przedwcześnie.

Wiek dzieci

Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności warfaryny u dzieci i młodzieży (poniżej 18 lat) nie są dostępne. Decyzję o przepisaniu leku dziecku podejmuje lekarz. Stosowanie leku odbywa się pod ścisłym nadzorem lekarza.

Analogi warfaryny

Strukturalne analogi warfaryny (z tą samą substancją czynną) są lekami: Warfarex, Marevan.

Warunki przechowywania

Lek jest przechowywany w miejscu chronionym przed światłem słonecznym i wilgocią, niedostępnym dla dzieci w temperaturze poniżej 25 ° C Okres trwałości wynosi 3 lata lub 5 lat (w zależności od producenta). Nie należy przyjmować pigułki po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu.

Jesteś Zainteresowany O Żylaki

Leki rozszerzające naczynia krwionośne dla mózgu

Struktura

Naruszenie mikrocyrkulacji krwi w mózgu jest poważnym odchyleniem, które może być spowodowane chorobami naczyniowymi, niekorzystnymi warunkami środowiskowymi i wieloma innymi czynnikami....

Wystające żyły na rękach

Struktura

Stan, w którym żyły na ramionach działają, jest jednym z najczęstszych problemów, w większości przypadków zdiagnozowanych u kobiet. Rozszerzone żyły, pojawiające się przez skórę, można również znaleźć u mężczyzn uprawiających ciężkie sporty....