Leczenie owrzodzeń troficznych preparatów kończyn dolnych

Zapobieganie

Wrzody troficzne kończyn dolnych wymagają długotrwałego kompleksowego leczenia w połączeniu z terapią choroby podstawowej

Leczenie owrzodzeń troficznych jest długim i trudnym procesem, wymagającym zrównoważonej i szczegółowej analizy przyczyny choroby. Sztuka lekarza polega na prawidłowym połączeniu leczenia choroby podstawowej, która osłabiła organizm w leczeniu wady skóry.

Jedno lekarstwo na owrzodzenia żylne (taka pigułka cud lub SuperMAZ) nie istnieje, i to jest mało prawdopodobne w dającej się przewidzieć przyszłości, a więc umiejętności lekarza - aby prawidłowo połączyć istniejące silne leki.

Wrzody troficzne i zasady ich leczenia

Uszkodzenie skóry, które nie goi się przez sześć tygodni lub ma skłonność do odnowy, diagnozuje się jako owrzodzenie troficzne. Nie jest to choroba niezależna, ale powstaje w wyniku głównej patologii ciała.

Zmiany skórne są zlokalizowane głównie na nogach, rzadko pojawiające się na ramionach, tułowiu i głowie. Główną przyczyną wrzodów jest brak zaopatrzenia tkanek i ich późniejsza martwica z powodu naruszenia przepływu krwi i głodu tlenu. Patologia zaopatrzenia w krew powstaje w związku z:

  • zaburzenia sercowo-naczyniowe;
  • patologie drenażu limfatycznego;
  • przystąpienie zakażeń;
  • zaburzenia metaboliczne;
  • rozwój procesów autoimmunologicznych.

Planując leczenie owrzodzeń, lekarz wychodzi z faktu, że choroba podstawowa wymaga leczenia w pierwszej kolejności, samo pojawienie się długotrwałej, nie gojącej się zmiany skórnej wskazuje na ciężkość przebiegu. Połączenie głębokości choroby podstawowej i patologii wtórnych bezpośrednio wrzody stanowią lekarz różne zadania, którego głównym celem jest osiągnięcie tendencję do gojenie się ran, zmniejszając jego rozmiar, aresztując możliwość otwarcia nowych wrzodów oraz łagodzenia choroby podstawowej.

Są owrzodzenia troficzne:

  • żylna lub żylakowa, powstająca na tle żylaków i zakrzepowego zapalenia żył;
  • tętnicze i niedokrwienne, powstające na tle uszkodzeń naczyń kończyn dolnych - zatarcie miażdżycy tętnic, niedrożność tętnic kończyn, cukrzyca;
  • nadciśnienie (wrzód Martorell), którego przyczyną są nadciśnienie i zaburzenia naczyniowe;
  • neurotroficzne - owrzodzenia nóg i stóp spowodowane chorobami i urazami mózgu i rdzenia kręgowego, nerwy obwodowe przeciw cukrzycy, zakaźne, toksyczne lub wrodzone zaburzenia wrażliwości nerwowej;
  • zakaźne lub ropotwórcze - spowodowane przez przyłączenie czynnika zakaźnego;
  • spowodowane przez choroby skóry - egzemę, zapalenie skóry i łuszczycę;
  • pourazowego, spowodowane przez klęski ognia, chemicznych i mechanicznych urazów, ran postrzałowych, ukąszenia, zaburzenia w gojeniu szwów pooperacyjnych rąk, ramion, nóg, stóp, blizny po operacji, w miejscu wstrzyknięcia dla osób uzależnionych od narkotyków;
  • spowodowane przez układowe choroby tkanki łącznej, reumatyczne uszkodzenie stawu, toczeń rumieniowaty;
  • spowodowane przez powszechne choroby - ciężkie patologie serca (niedokrwienie, wady rozwojowe, niewydolność serca), niewydolność nerek i wątroby; niedokrwistość i choroby krwi, choroby metaboliczne, beri-beri i długotrwałe głodzenie.

W niektórych przypadkach leczenie może jedynie powstrzymać rozwój wrzodu i nie ma szans na wyleczenie ubytku - takie zmiany obejmują rany spowodowane chorobami tkanki łącznej, nowotworami złośliwymi, ciężkimi i rozległymi owrzodzeniami spowodowanymi wiekiem. Kierunek leczenia i rodzaje leków stosowanych przez lekarza zależą od rodzaju owrzodzenia.

Leczenie owrzodzeń troficznych komplikuje fakt, że wszystkie są zakażone.

Patogenna flora wspiera proces zapalny i martwicę w tkankach, wywołując powikłania. Najczęściej zakaża się rany:

  • gronkowce;
  • enterobakterie;
  • beztlenowce;
  • Pseudomonas aeruginosa;
  • pseudomonady;
  • Klebsiella.

Przyłączanie się infekcji do procesów rany objawia się uwalnianiem ropnej i surowiczej sekcji, rozwojem dodatkowych procesów zapalnych.

Powikłania owrzodzeń troficznych są następujące:

  • zapalenie różowaty;
  • flegm;
  • wyprysk;
  • zapalenie kości i szpiku;
  • zapalenie węzłów chłonnych;
  • zapalenie stawów;
  • degeneracja złośliwa;
  • krwawienie;
  • tężec.

Stosowanie antybiotyków w leczeniu owrzodzeń troficznych na nogach powinno być zważone i uzasadnione, ich stosowanie w nieskomplikowanych formach prowadzi do mutacji bakterii w nowych, szczególnie opornych szczepach.

W praktyce, lekarze najczęściej spotykają się z wrzodami żylnymi (80%), niedokrwiennymi i neuropatycznymi (cukrzycowymi) lub mieszanymi owrzodzeniami.

Aby zastosować leczenie, należy:

  • zachowawcze leczenie medyczne;
  • działanie miejscowe na owrzodzenia troficzne;
  • metody korekcji chirurgicznej;
  • metody fizjoterapii.

Celem leczenia zachowawczego jest zmniejszenie obszaru uszkodzeń rany, usunięcie zapalenia i leczenie wrzodziejących zmian. Najskuteczniejsze jest stosowanie leczenia uzależnień od ran, które jeszcze nie dotarły do ​​ścięgien i stawów.

Jak leczyć owrzodzenia troficzne? Rosyjscy lekarze są bardziej podatni na chirurgiczne leczenie owrzodzeń troficznych, odnotowując szybszą rehabilitację pacjenta, podczas gdy lekarze w Europie i Stanach Zjednoczonych w większości stosują leczenie zachowawcze w domu.

Preparaty do leczenia zachowawczego

W leczeniu zachowawczym pacjenta z owrzodzeniem troficznym lekarz odpycha główne uszkodzenie, które spowodowało jego pojawienie się.

Wrzody wrzodowe występują na tle zakrzepowego zapalenia żył lub żylaków, spowodowanego stagnacją i wstecznym przepływem krwi w dużych i małych żyłach. Zaburzenia przepływu krwi zależą od słabości zastawek żylnych, co jest spowodowane wieloma różnymi przyczynami - od urazu do dziedziczności. Wrzody tego typu występują i rozwijają się szybko.

Wrzody i owrzodzenia Martorell są wywoływane głównie przez nadciśnienie, które jest spowodowane naruszeniem przepływu krwi wzdłuż zdeformowanych tętnic. W wyniku zmniejszenia przepływu krwi przez małe naczynia, troficzne tkanki, śmierć komórki i owrzodzenie są zakłócone.

W cukrzycy występuje wiele zaburzeń w organizmie - nerwowych i naczyniowych, metabolicznych i hormonalnych, które powodują niewrażliwość na urazy, stany zapalne i śmierć małych naczyń, tendencję do słabego gojenia się wszelkiego rodzaju ran.

Rozwój owrzodzeń może mieć miejsce na tle urazów różnego rodzaju.

Ponieważ 90% zmian troficznych skóry spowodowane jest patologiami naczyniowymi, w leczeniu stosuje się następujące grupy leków:

antybiotyki do niszczenia patogennej flory;
flebotoniki, które służą do wzmocnienia ścian naczyń krwionośnych, poprawiają ukrwienie i odżywianie tkanek tlenem;
leki przeciwzakrzepowe stosowane w leczeniu owrzodzeń troficznych, dzięki czemu krew nie jest w stanie spasować;
antykoagulanty, które rozcieńczają krew;
spazmolitiki, znieczulają z powodu usuwania skurczów naczyń krwionośnych i poprawy przepływu krwi, środki przeciwbólowe;
leki przeciwzapalne z grupy niesteroidowej;
środki do poprawy metabolizmu;
układowe enzymy;
leki, które usuwają cholesterol we krwi i enzymy trzustkowe.

Preparaty, wzmacnianie naczyń

Troxevasin

Lek zmniejsza obrzęk i tonizuje ściany naczyń krwionośnych poprzez zmniejszenie przepuszczalności, poprawia przepływ krwi w naczyniach włosowatych. Celem jest złagodzenie skurczów, ciężkości i bólu kończyn dolnych podczas diagnozowania zaburzeń troficznych i owrzodzeń. Produkowany w postaci żelu lub tabletek.

Venorutin

Lek, podobnie jak Troxevasin, substancją czynną jest hydroksyetylocydyd, forma uwalniania jest żółtym bezwonnym żelem.

Wenus

Aktywny składnik - Diosmina i hesperydyna, przepisywany wzmocnienia ściany naczyniowej oraz regulację przepływu krwi, zmniejszenie przepuszczalności naczyń, układu krążenia eliminuje niebieskie znaki na skórze. Detraleks ma właściwości tonujące naczynia krwionośne i wpływa na działanie zaworów żylnych i regulowania przepływu krwi, co zapobiega powrotowi przepływu krwi lub stagnacji. Ma właściwości eliminujące przepuszczalność małych naczyń włosowatych i powstrzymujące stany zapalne. Eliminuje ból i obrzęk nóg, łagodzi uczucie ciężkości, przywraca wrażliwość kończyn. Wyprodukowane w formie tabletek.

Flebodia

Substancją czynną leku jest Diosmina. Wyprodukowane w formie tabletek wzmacniają ściany naczyń krwionośnych i zmniejszają przepuszczalność naczyń włosowatych, utrzymując je w normalnych granicach, bez rozszerzania się. Ma zdolność łagodzenia stanów zapalnych i normalizacji przepływu krwi, poprawiając trofizm tkanek.

Środki wpływające na lepkość krwi

Heparyna

Ma właściwości zmniejszania obrzęku, ma działanie przeciwzapalne, sprzyja resorpcji skrzeplin. Jest stosowany jako zastrzyk. Podczas leczenia stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych jest zabronione.

Dicoumarin

Środek pomocny w zmniejszaniu lepkości krwi. Jest stosowany w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów po zabiegu chirurgicznym i długotrwałym wymuszonym leżeniu, w okresie poporodowym zapobiega blokowaniu naczyń obwodowych.

Urokinaza

Stosuje się go w celu zmniejszenia lepkości krwi i zmniejszenia ryzyka powstawania zakrzepów krwi, jako polepszacz przepływu krwi z zaciekaniem miażdżycy naczyń nóg. W połączeniu z heparyną należy zachować ostrożność.

Streptokinaza

Działa jako narzędzie, które wpływa na skrzepy krwi i poprawia przepływ krwi we wszystkich typach naczyń, tkance troficznej, może przywrócić drożność małych naczyń.

Aspiryna

Jest on stosowany wyłącznie na receptę lekarza jako środek zmniejszający lepkość krwi. Dzienna dawka nie powinna przekraczać 0,3 g dziennie, analogowo - Cardiomagnet.

Xarelto

Lek do rozcieńczania krwi nowej generacji. Dzienna dawka 0,1 g.

Spasmolytics

Ale-Shpa, Drotaverine

Substancja czynna - Drotaverin, rozszerza naczynia krwionośne i łagodzi skurcz, eliminuje ból, pomaga obniżyć ciśnienie krwi. Nie ma wpływu na ciśnienie krwi i centralny układ nerwowy.

Papaverin

Obniża napięcie naczyń i rozluźnia ich ściany, rozluźnia włókna mięśni gładkich narządów wewnętrznych osoby, pomaga obniżyć ciśnienie krwi.

Spazmalgon

To znaczy, że łączy się struktura odznacza się bardzo wyraźnego efektu ze względu na celowe działanie Metamisol (NLPZ) pitofenone chlorowodorku (Reszta wpływ na ściany naczyń krwionośnych) i bromek fenpiveriniya, uwalniając skurcz mięśni gładkich wnętrzności można tymczasowo znieczulenia owrzodzenia troficzne.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne

Ibuprofen

Ma połączony - przeciwbólowy, przeciwzapalny, obniżający temperaturę ciała. Mechanizm działania polega na hamowaniu produkcji hormonu prostaglandyn w organizmie i stanach zapalnych, łagodząc w ten sposób ból, obrzęk i gorączkę.

Leki przeciwhistaminowe

Aby zahamować możliwe reakcje alergiczne, lekarz przepisuje Tavegil i Suprastin, leki są stosowane z towarzyszącymi zmianami skórnymi.

Antybiotyki

Leczenie owrzodzeń troficznych kończyn dolnych obejmuje preparaty o działaniu przeciwbakteryjnym o szerokim spektrum działania.

Główną motywacją do tego celu środków przeciwbakteryjnych i antybiotyków to obecność obfitych ropiejących ran wynikających z dotkniętych obszarach surowiczy zawartości żywe ramką zapalnego rany. Podstawą przepisywania antybiotykoterapii są ropne powikłania (phlegmon) i różyczki. Leczenie takich powikłań za pomocą antybiotyków ma dobre rokowanie kliniczne.

Na terapię lekarz wybiera antybiotyki 3-5 pokoleń:

  • cefalosporyny (ceftazydym, sulperazon);
  • fluorochinolony (cyprofloksacyna, ofloksacyna);
  • karbapenemy (Meropenem, Tienam);
  • penicyliny z grup chronionych.
  • Linkozamidy (linkomycyna, klindamycyna).

W leczeniu stosuje się infekcję beztlenową zwaną metronidazolem. Po otrzymaniu danych o bakteriologicznej inokulacji i próbce na wrażliwość mikroflory i organizmu, można przeprowadzić korektę zastosowanego preparatu w celu uzyskania bardziej skutecznej ekspozycji.

Główna zasada: po ustąpieniu objawów zapalenia, a owrzodzenie przechodzi w stan gojenia, terapia antybiotykowa zostaje anulowana.

Ważne jest ograniczone stosowanie antybiotyków - w przeciwnym razie możliwa jest zmiana flory bakteryjnej i pojawienie się szczepów opornych na antybiotyki.

Częstym błędem w leczeniu pacjentów ze stopą cukrzycową ignoruje lekarzy stopnia uszkodzenia chorobę organizmu, która występuje z powodu wzrostu w niewydolności nerek. Ustalenie zwykłych średnich dawek znacznie osłabia organizm, pogarsza stan pacjenta i skuteczność gojenia wrzodów. Jest to spowodowane:

  • wzrost toksycznego działania leków ze względu na słabe usuwanie produktów degradacji;
  • Fakt, że niektóre leki nie mogą w pełni się ujawnić, jeśli rozpoznano niewydolność nerek.

Stosowanie antybiotyków w leczeniu pacjentów z chorobą neurotroficzną i mieszaną na glebie cukrzycowej powinno być bardzo dokładne.

Środki, które poprawiają metabolizm

Leki z tej grupy obejmują FISHANT-S, który jest oparty na naturalnych składnikach. Lek ma zdolność usuwania z organizmu preparatów żółci i toksyn, oczyszczając organizm bez uszkadzania wątroby. Producent twierdzi, że lek jest w stanie:

  • normalizować metabolizm;
  • niższy poziom cholesterolu we krwi i narządach;
  • przywrócić funkcję wątroby;
  • regulują trawienie po usunięciu pęcherzyka żółciowego;
  • normalizuje trzustkę;
  • wyeliminowanie toksyn po zatruciu i zażywaniu narkotyków;
  • działają jako środek zapobiegania miażdżycy.

Lek jest przepisywany przez lekarza, przebieg leczenia wynosi do 12 miesięcy.

Normalizacja metabolicznego enzymu systemowej (Wobenzym, Phlogenzym) pozwala na przywrócenie przepływu krwi, zmniejszyć stan zapalny w okolicy wrzodu, a mobilizacja organizmu gojenie się ran.

Leczenie w domu lekami powinno być przepisywane przez lekarza; Proces musi odbywać się pod jego kontrolą ze względu na czas trwania.

Niektóre schematy aplikacji:

  • Ascorutin - przyjmuj dwie kapsułki trzy razy dziennie po jedzeniu przez co najmniej 14 dni, chyba że inny przepisuje lekarz.
  • Detraleks - 1 tabletka rano i wieczorem podczas posiłków w pierwszym tygodniu, następnie 2 tabletki na 1 porcję dziennie.
  • Flebodia jest zajęta przez 1 pc. 60 kolejnych dni z wieloma owrzodzeniami troficznymi - 6 miesięcy.
  • Actovegin - dawka dzienna 6 tabletek, przyjmowana przed posiłkami, przez 30 minut. zmywanie czystą wodą.
  • Troxevasin ma nie więcej niż 2 tabletki w czasie posiłku, dzienna dawka może być zwiększona tylko przez lekarza prowadzącego w ciągu miesiąca.

Aby poprawić mikrokrążenie krwi i lepsze gojenie owrzodzeń troficznych, należy zastosować środki wpływające na funkcję krzepliwości krwi. Skuteczne leczenie za pomocą Pentoksyfiliny (nie mniej niż 1200 mg na dobę) i syntetycznego analogu hormonu prostaglandyny E2 Alprostadil. Efekt ten jest standardowo stosowany w owrzodzeniach troficznych tętnic, żył i mieszanych.

Miejscowe leczenie wrzodów

Kompleksowe leczenie owrzodzeń troficznych jest niemożliwe bez lokalnej terapii zmiany. Aby je leczyć, lekarz używa ogólnego czasu operacji, stosowanego do wszystkich rodzajów ran, biorąc pod uwagę specyfikę ich przebiegu u danego pacjenta. Jedynie połączony efekt leczenia zachowawczego i efektów medycznych na ranę może wyleczyć pacjenta z rany, która nękała go od miesięcy, a czasem nawet od roku.

Lekarz, który leczy owrzodzenie troficzne, powinien nie tylko zrozumieć procesy zachodzące w ciele pacjenta i ranie, ale także odpowiednio reagować na zmiany.

Ważne jest, aby wybrać odpowiedni lek do leczenia owrzodzeń troficznych na nodze i opatrunkach, aby wpłynąć na ranę.

Aby monitorować stan rany, użyj skali "kolorowej", która odpowiada cyklom rozwoju lub gojenia się zmian skórnych:

  • czarny i żółty (jeśli występuje zakażenie Pseudomonas - szare lub zielone) rany - jest to pierwsza faza owrzodzenia;
  • czerwona rana - proces przeniesiony do drugiego etapu, martwe masy zaczęły być usuwane z rany;
  • biały staje się raną w procesie gojenia i odbudowy skóry.

Preparaty do stosowania miejscowego w owrzodzeń troficznych pomagają usunąć martwą tkankę z rany, aby zatrzymać infekcję i zatrzymać zapalenie, aby dostosować moc skrawków tkanek na żywo oraz ich wzrostu.

Są one używane w ropnej żylaków i owrzodzeń żylnych, niedokrwiennych i neurotrofowych uszkodzeń skóry, pourazowych i mieszanej wrzody.

Aby zadbać o wykorzystanie powierzchni rany:

  • leki na bazie antybiotyków i substancji biologicznych - Levomekol, Actovegin, Solcoseryl;
  • dezynfekować ranę i w połączeniu z doustnymi antybiotykami zapobiegać powtórnym stanom zapalnym;
  • maści oparte na fitopreparatach - Vulnostyulin, stosowane w obecnym wrzodzie, łagodzi stany zapalne i zmniejsza ból;
  • preparaty do szybkiej odbudowy pokrycia rany i poprawy wzrostu komórek - Bepanten, Curiosine;
  • maści do najszybszego powrotu do zdrowia, leczenia i łagodzenia bólu - Solcoseryl.

Vul'tinoumulin

Maść do mokrych i zainfekowanych owrzodzeń troficznych, zawiera wyciągi z kiełków pszenicy, olejki eteryczne, fenoksyetanon, sorbitol. Ma właściwości gojenia się rany i zapalne, jest nakładany wokół rany nie więcej niż 2 razy dziennie. Lekarz wyznacza.

Iruksol

Zawiera kolagenazę, a nie długotrwałe stosowanie. Czyści ranę z brudu i infekcji.

Solcoseryl

Działa antybakteryjnie, pomaga regenerować obszary zniszczonych tkanek. Nie ma żadnych negatywnych skutków ubocznych informacji. Dyskomfort, mrowienie i pieczenie w ranie jest konsekwencją skutecznego działania leku.

Skład maści obejmuje przetworzony ekstrakt krwi z cieląt, który przyspiesza metabolizm tkanek, odżywia i wspomaga gojenie.

Delaxin

Maść jest interesująca pod wpływem sztucznie odtworzonej garbniki, zdolnej do tworzenia na powierzchni rany filmu molekularnego chroniącego ranę przed infekcją i ropieniem. Ma właściwości przyspieszające regenerację tkanek, łagodzi ból, swędzenie, obrzęk. Ma działanie antybakteryjne. Uwalnianie postaci - proszek lub krem.

Levomexol

Główną substancją czynną jest antybiotyk - chloramfenikol (lewomycyna), pomocniczy - metyluracyl. Lek zakłóca reprodukcję bakterii w ranie (lewomycetyna) i stymuluje naprawę tkanki (metyluracyl).

Lewosin

Substancje składowe - chloramfenikol metylouracyl, sulfadimetoksyna i chlorowodorek trimekain pomaga znieczulenia owrzodzeniem troficznym. Ma działanie przeciwzapalne, jest uważany za jeden z najbardziej skutecznych leków.

Sulfargin

Zawiera srebro sulfatiazolowe, ma właściwość blokowania namnażania się patogennych mikroorganizmów w ranie, przyspiesza gojenie dzięki jonom srebra.

Do leczenia owrzodzeń żylnych aktywnego użyciu maści zawartości erytromycyny antybiotyki Streptonitol, Oflokain i Mafenid methyluracyl stymulujące aktywność leukocytów w obszarze wrzodu i ułatwia regenerację tkanki.

Niektóre przeciwwskazania do miejscowych produktów:

  • Lewomechol i Lewosin - reakcja na lewomitsetin.
  • Streptyl - nietolerancja streptocydu, tworzy zbyt mokrą ranę.
  • Solcoseryl - reakcja na składniki leku, nadmierna proliferacja tkanek w ranie.
  • Dioxysol - nadmierna wrażliwość na lek.

Reakcja na lek objawia się swędzeniem, obrzękiem i zaczerwienieniem tkanki wokół owrzodzenia oraz w miejscu podania na ranę. Zapalenie skóry może wystąpić po zastosowaniu Dioxycol i Oflocain.

Maści do leczenia owrzodzeń troficznych należy przechowywać w temperaturze pokojowej, maści srebrem - w temperaturze + 10 stopni Celsjusza.

ASD, frakcje 2 i 3

Leczenie owrzodzeń troficznych kończyn dolnych metodami ludowymi obejmuje stosowanie ziół leczniczych do mycia ran, różnych domowych maści. W niektórych przypadkach środki ludowe wykazują lepsze wyniki niż leki.

Lekiem, który wywołuje wiele kontrowersji i ma zarówno przeciwników, jak i fanów, jest ASD (środek antyseptyczny Dorogova).

Historia rozwoju i stosowania tego domowego leku jest dość interesująca i sięga 1943 roku. Oficjalnie ASD jest lekiem stosowanym w medycynie weterynaryjnej, technologii wytwarzania - procesach ogrzewania i sublimacji surowców mięsno-kostnych. Jest to ciecz o żółtym zabarwieniu z odcieniem czerwieni z wydzielonym ostrym specyficznym zapachem.

Lek działa na organizm na poziomie komórkowym jako środek pobudzający, przywracając równowagę hormonalną, normalizuje pracę układu nerwowego, obronę immunologiczną organizmu.

Frakcja 2 ASD wpływa na organizm nie jako zabójca patogennej flory, ale jako narkotyk tkankowy zaangażowany w procesy ludzkiego organizmu. Jest przyjmowany doustnie, aktywuje ośrodkowy układ nerwowy i autonomiczny układ nerwowy, zwiększa aktywność enzymatyczną. Zewnętrzny może być stosowany jako środek antyseptyczny.

ASD trzeciej frakcji to gęsta ciecz o kolorze kawy, przeznaczona do użytku zewnętrznego, w tym do chorób skóry i owrzodzeń troficznych. W przypadku leczenia owrzodzeń troficznych przemyto 2 razy dziennie (za pomocą gąbki i mydła), suchy sterylną tkaninę i smarować SDA (trzecia frakcja), uprzednio rozcieńczonego z olejem na bazie warzyw 20: 1. Za pomocą tej samej recepty można leczyć odleżyny, po usunięciu wszystkich zmarszczek z łóżka pacjenta. Zmiany skórne (odleżyny) w miejscach największego nacisku na łóżko są uformowane u obłożnie chorych z powodu utraty wrażliwości skóry. W leczeniu ASD odleżyny są delikatnie myte za pomocą gąbki w naparze z ziół leczniczych, suszone i smarowane lekiem.

Współczesna medycyna nie stoi w miejscu - w leczeniu owrzodzeń troficznych rozwija się coraz więcej nowoczesnych, skutecznych środków, których skuteczność zależy od cech ciała pacjenta.

Lista maści do leczenia owrzodzeń troficznych i metod ich stosowania

Troficzny wrzodu nie jest uważana za oddzielną chorobą, raczej - na tle tego powikłania miażdżycy, róży, limfodermy, żylaki, cukrzyca, odmrożenia, oparzenia, niegojących się ran przez długi czas. Przy owrzodzeniu pod wpływem procesu zapalnego owrzodzenia zaczynają nekrotycznych tkanek i komórek, co nieuchronnie prowadzi do niepełnosprawności.

W leczeniu patologii jest konieczne ze względu na rodzaj choroby i stadium rozwoju. Zazwyczaj wrzody atakują dolną nogę i kończyny dolne, stopniowo rozszerzając się i łącząc w jedną dużą ropną i krwawiącą ranę. Maści do leczenia owrzodzeń troficznych na nogach mogą być prawdziwym zbawieniem, ponieważ skuteczne leki przyczyniają się do stymulacji, odbudowy, odżywienia i regeneracji tkanek, zawieszenia procesu zapalnego.

Rodzaje wrzodów i etiologia

Wrzody wpływają na części skóry. Najczęściej palenisko patogena. Rodzaje wyróżniają owrzodzenia:

  • troficznyna tle żylaków lub zakrzepowego zapalenia żył z tworzeniem ropnych nekrotycznych obszarów na nogach;
  • niedokrwienny jako powikłanie choroby niedokrwiennej;
  • diabetyków z progresją cukrzycy, najpierw w postaci niewielkich owrzodzeń z lokalizacją na palucha ze stopniowego wzrostu prowadzi do utraty czucia, martwica tkanek, zgorzel lub angiopatii;
  • neurotroficzny wrzody z lokalizacją na pięcie od zewnątrz w postaci głębokich otworów i ucieczki surowiczych treści. Przyczyny tego - zapalenie węzłów chłonnych, stłuczenie głowy lub kręgosłupa - utrata wrażliwości tkanek, zakażenie ran i nagromadzenie ropy w ranach;
  • żyły troficzny białawą lub fioletowy fioletowy Powłoka niegojących przetoki, co powoduje - niewydolność żylna i żylaki ze wystąpienia niewielkich zmian na wewnętrznej powierzchni kości piszczelowej ze stopniowym wzrostem jednej dużej miejscu;
  • nadciśnienie wrzody w wyniku skoków ciśnienia krwi, gdy symetryczne czerwono-niebieskie plamki małych rozmiarów pojawiają się w okolicy podudzia, stóp;
  • pyogenic tle obniżonego powikłań odporności i choroby: otarcia skóry, egzema, zapalenie naczyń, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń, twardzina, zespół Raynauda.

Przed występowaniem wrzodów na stopach, obcasach, falbanach dużego palca u nogi ogólnoustrojowe choroby zakaźne, gdy istnieją nie gojące się rany o nierównych krawędziach i przyczyny tego - ciągłe noszenie ciasnych butów, długie pozostawanie na nogach. Mogą pojawić się owrzodzenia promieniowanie lub efekty chemiczne, zimny lub odmrożony nogi po wystawieniu na działanie niskich temperatur.

Leczenie maściami jest częścią zestawu metod w celu powstrzymania procesu zapalnego, oczyszczenia nekrotycznych miejsc z ropnych nagromadzeń, poprawy trofizmu tkanek, przyspieszenia gojenia się ran.

Dzisiaj apteki sprzedają maści o szerokim zakresie efektów. Najważniejsze, aby podnieść dobrą maść z owrzodzeń troficznych na nogach, co przyspieszy proces gojenia.

Kiedy złożyć wniosek?

Leczenie maściami ma zastosowanie na każdym etapie przebiegu choroby. Przy wyborze leków i przepisaniu kuracji lekarze biorą pod uwagę przyczynę rozwój choroby, możliwe czynniki prowokujące.

Maści (aplikacja kursu):

  • czasami unikaj operacji;
  • odżywiają tkanki i pokrywają skórę;
  • poprawić trofikę;
  • normalizować metabolizm, odpływ żylny i krążenie krwi;
  • stymulują wzrost nowych zdrowych komórek;
  • nasycać komórki kolagenem i substancjami odżywczymi;
  • oczyścić rany z martwicy, promować leczenie.

Pomóż! Największy efekt obserwuje się na początkowym etapie. W zaniedbanych przypadkach samo leczenie maści staje się niewystarczające.

Etapy owrzodzeń, zalecane maści

Wrzody troficzne na nogach mają 4 prądy stopniowane:

  • 1 etap prowadzi do uszkodzenia górnej warstwy naskórka;
  • Etap 2 jest obarczony uszkodzeniem środkowych warstw skóry i tkanki podskórnej;
  • Etap 3 przyczynia się do rozpadu struktury tkanek miękkich;
  • Etap 4 może prowadzić do martwicy tkanek, głębokiego uszkodzenia ran martwiczych z ekspresją na zewnątrz.

Nawet jeśli uda im się wyleczyć rany, na nieudanych obszarach pozostaną brzydkie blizny.

Należy przepisać maści do leczenia owrzodzeń troficznych kończyn dolnych biorąc pod uwagę stadium atrofii kończyny dolne. Wszystkie preparaty różnią się składem i działaniem nie leczyć się samemu, zaniedbuj porady i porady lekarza prowadzącego. Lokalne leki należy kierować na:

  • eliminacja zespołu bólowego;
  • aktywacja procesów gojenia;
  • poprawa trofizmu;
  • mikrokrążenie tkanek;
  • oczyszczanie infekcji z ropnej, surowiczej zawartości.

Lista zalecanych maści na owrzodzenia troficzne, biorąc pod uwagę stadium choroby i objawy:

  1. Maść Ichthyol do usuwania zapalenia, bolesności, aktywacji krążenia krwi w zmianach. Może być stosowany w 1. etapie choroby.
  2. Maść Wiszniewskiego do regeneracji uszkodzonych obszarów, oczyszczenie z ropnych skupisk.
  3. Solcoseryl jako skuteczne maści do owrzodzeń troficznych na stopach w 2 stadium choroby, poprawy odżywianie i stan naczyń krwionośnych nóg, nasycenie tlenem karmienia, naprawy tkanek, gojenie się ran i ulgę pęcznienia i stymulują metabolizm, przyspieszają regenerację tkanki z ekspozycją na 1 ten etap.
  4. Actovegin przy użyciu 1-2 krok owrzodzeń troficznych nawet przed granulacją do czyszczenia ran, eliminując rozprzestrzenianie się infekcji ładowania tkanek poprawia odżywianie i ukrwienie odzyskiwanie zmian, jak również zwiększenie metabolizmu komórkowego i energii.
  5. Algofin w kompozycji ze składnikami przeciwdrobnoustrojowymi pomaga w 1 i 2 etapie choroby, prowadząc do uruchomienia procesów regeneracyjnych w tkankach, usuwania stanów zapalnych, tłumienia flory bakteryjnej.
  6. Argosulfan w kompozycji z ekstraktem ze srebra, skutecznym w 1-2 etapach do stłumienia drobnoustrojów, przyspiesza proces gojenia się ran.
  7. Levomexol z owrzodzeniami troficznymi z zastosowaniem w początkowym stadium choroby w celu zapewnienia gojenia się ran, działania przeciwbólowego, przeciwdrobnoustrojowego.
  8. Betadine z zastosowaniem drugiego etapu choroby, gdy granule pojawiają się w ranach, tłumiąc infekcje wirusowe i grzybicze.
  9. Vundehil jako doskonały immunostymulujące stosując w 3 stadium choroby przez usuwanie martwiczych i ropne formacji złagodzenia zapalenia, leczenia ran.
  10. Bepanten w kompozycji z aktywnym pantenolem i skuteczności w 1-2 etapach.
  11. Maść z żywokostem ze siniakami i owrzodzeniami troficznymi na nogach w celu gojenia, przywracania skory, usuwania stanów zapalnych.
  12. Olej z rokitnika oraz z wpływem na początkowy etap rozwoju wrzodów, aby przyspieszyć gojenie uszkodzonych tkanek, zmniejszyć stan zapalny.
  13. Stellanin maść do przywracania przepływu krwi w naczyniach włosowatych, pobudzania wzrostu naczyń krwionośnych, stymulacji i regeneracji skóry, oczyszczenia ran z ropnych skupisk.
  14. Liniment aloes jako biopreparat do stymulacji metabolizmu, normalizacji trofii. Ma zastosowanie w połączeniu z innymi lekami w początkowej fazie choroby.
  15. Diklofenak z grupy NLPZ, aby złagodzić ból, wyeliminować drgawki w ciężkich objawach niewydolności żylnej. Skuteczny na każdym etapie choroby.
  16. Fluorort z powołaniem na powikłania egzemy żylnej, owrzodzenia troficzne.
  17. Dermazin w kompozycji ze zjonizowanym srebrem w celu łagodzenia stanu zapalnego, stymulacji i oczyszczania ran na nogach.
  18. Iruksol z powołaniem na każdym etapie rozwoju cukrzycy w celu gojenia się ran, tłumienia szkodliwej ropnej mikroflory.

Jaką maść na którą scenę?

Maści zostały zaprojektowane w celu wyeliminowania infekcji ran, leczenia wad na stopach. Najbardziej aktywne biorąc pod uwagę etap rozwoju są:

  • przeciwgrzybicze, niesteroidowe, przeciwhistaminowe na etapie wysięku z wyraźnym wyrzutem ropnego wysięku na tle procesu zapalnego;
  • antybiotyki przy łączeniu się infekcji bakteryjnej, w celu powstrzymania zapalenia i czynników zakaźnych, oczyszczenia ran z wysięku;
  • przeciwutleniacze, venotonics jako rana gojenia owrzodzenia troficzne maści formułowane z kwasu hialuronowego w celu naprawy lub bliznowacenie etap obszarów w proces zapalny jest już na spadek znacznie i tworzenia granulowania ran.

Uwaga, proszę! Ważne jest, aby zrozumieć, że owrzodzenia troficzne na nogach same się nie zagoją, mogą jedynie wywołać komplikacje i doprowadzić do rozwoju zgorzeli, złośliwego nowotworu.

Wybierając leki, musisz odpowiednio ocenić stan wrzodów, stadium i zasięg choroby, dostępne objawy, aby osiągnąć najlepszy efekt.

W żadnym wypadku Nie można próbować być traktowanym niezależnie i odwoływać się do podejrzanych metod ludowych. Leczenie powinno być prowadzone wyłącznie przez lekarza prowadzącego w celu uniknięcia pogorszenia sytuacji, nasilenia rozwoju przebiegu zapalnego.

Przeciwwskazania

Praktycznie każda maść do gojenia owrzodzeń troficznych może powodować szkody, zamiast korzyści, ponieważ ma przeciwwskazania. Przy wyborze należy przeczytać instrukcje, ale najlepiej najpierw skonsultować się z lekarzem.

Takie preparaty jak:

  • Levosin, Levomecol mają zwiększoną wrażliwość;
  • Chloramfenikol, Solcoseryl nie ma zastosowania do nadmiernej granulacji w ranach i nadwrażliwości na składniki;
    Ofloksacyna jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży, ponieważ nie ma dowodów na bezpieczne stosowanie leku i jego wpływ na płód;
  • Mefenate nie jest zalecany kobietom w okresie karmienia piersią, przepisywany jest wyłącznie z powodów medycznych. Jako efekty uboczne może powodować alergie;
  • Nie zaleca się stosowania streptotynolu do silnego wydzielania ropnych treści z ran, nadmiernej wrażliwości na substancje czynne.

Efekty uboczne

Maści z owrzodzeniami troficznymi często powodują takie skutki uboczne, jak alergie w miejscach aplikacji, na przykład:

  • Solcoseryl, streptonitol, Levomecol mogą powodować zaczerwienienie, pieczenie, swędzenie;
  • Metylouracyl, maść z erytromycyną - na tkliwość w miejscach aplikacji.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek nieprzyjemne objawy niepożądane, należy przerwać stosowanie maści, a wybór innych analogów należy omówić z lekarzem prowadzącym.

Trudno sobie wyobrazić, na tle tego, co choroba może pojawić się owrzodzenia troficzne na nogach. Często powodem jest zwykła infekcja drobnoustrojami i bakteriami, pod skórą patogennej mikroflory, zdolne do wywołania rozwoju procesu zapalnego.

Ale zdarza się, że owrzodzenie troficzne jest powikłaniem poważnych chorób: żylaki, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, kiedy pojawiają się procesy degeneracyjne w układzie hematopozy.

Leczone owrzodzenia troficzne są dość trudne i czasochłonne. Rany stają się mokre, nie goją się dobrze i mogą być nekrotyczne przez kilka lat. Wpływa także na wiek, stopień zaniedbania choroby podstawowej.

Do zapobiegania

Maści powinny przyczyniać się do aktywacji procesów krążenia i tłumienia procesów zapalnych. W przeciwnym razie może rozpocząć się zgorzel, zapalenie kości i szpiku.

W ramach profilaktyki warto doradzić:

  • nie dopuszczaj do pojawienia się ropnych wyrażeń z ran;
  • w odpowiednim czasie, leczone miejsca i pęknięcia na skórze leczą środkami antyseptycznymi;
  • nosić wygodne i dopasowane buty;
  • unikać przechłodzenia kończyn dolnych;
  • chronić skórę przed urazami i skaleczeniami, infekcją, wystawieniem na działanie światła ultrafioletowego.

Wniosek

Gdy istnieją nie gojące się rany, które słabną, lepiej nie wahaj się skontaktować ze specjalistami, wypełnij ankietę. Procesy degeneracyjne w tkankach i komórkach staną się nieodwracalne, co oznacza, że ​​doprowadzą do niepełnosprawności.

Leczenie owrzodzeń troficznych kończyn dolnych lekami

Obecnie metody leczenia owrzodzeń troficznych kończyn dolnych obejmują przede wszystkim krok po kroku. Pierwszym ważnym zadaniem jest gojenie owrzodzonej powierzchni. Następnie wykonuje się zestaw środków mających na celu wtórną prewencję i stabilizację choroby, co doprowadziło do powstania wrzodów na nogach.

W zależności od ciężkości stanu i fazy procesu wrzodowego konstruowany jest kompleks terapeutyczny.

Okresowi wysięku owrzodzenia towarzyszy obfite wydzielanie z rany, intensywny zapalny obrzęk przyległych tkanek miękkich i przywiązanie wtórnej infekcji.

W opisanych warunkach głównym kierunkiem terapii jest uwolnienie powierzchni rany kończyn z martwego wyładowania, zahamowanie patogennej flory i miejscowy proces zapalny. Na obecnym etapie pacjenta należy przypisać do leżenia w łóżku przez 1,5 - 2 tygodnie.

Grupy leków stosowanych w leczeniu owrzodzeń

W przypadku złożonego leczenia owrzodzeń troficznych stosuje się grupy leków:

  1. Podstawą terapii są uznane środki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum działania. Grupa obejmuje antybiotyki fluorochinolowe i cefalosporynowe. Podawanie pozajelitowe jest korzystne, a antybiotyki mogą być czasem podawane doustnie.
  2. Często infekcji bakteryjnej towarzyszy infekcja grzybicza, wskazane jest włączenie do złożonego leczenia czynników przeciwgrzybiczych.
  3. Wyraźny proces zapalny wokół owrzodzenia wymaga włączenia niesteroidowych leków przeciwzapalnych do kompleksu terapeutycznego.
  4. Powstawanie owrzodzeń troficznych na nogach następuje w wyniku systemowego uszkodzenia naczyń obwodowych, wymaga się korygowania naruszeń reologicznych właściwości krwi za pomocą środków przeciwagregacyjnych.

Leki przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze

Rozwój owrzodzeń kończyn dolnych zawsze towarzyszy wtórnej infekcji, antybiotyki są skutecznym sposobem eliminacji patologicznego procesu.

Antybiotyki o szerokim spektrum działania są stosowane, gdy patogeny wykazują oporność na leki o wąskim ukierunkowaniu.

Często stosowane do leczenia serii fluorochinolonów (tarid, tsiprobay, tsifran). Lek podaje się domięśniowo lub dożylnie. Możliwe miejscowe stosowanie antybiotyków fluoroquilolonowych w postaci aerozoli.

Drugą szeroko stosowaną grupą leków przeciwbakteryjnych są cefalosporyny (kefzol, mandol, duracef).

Preparaty różnią się wyraźnym działaniem bakteriostatycznym z powodu tłumienia syntezy DNA patogennych mikroorganizmów. Charakterystyczną cechą jest dobra tolerancja, minimalny wpływ na organizm produktów rozpadu drobnoustrojów i wysoka skuteczność na wiele patogenów.

Zakażenie bakteryjne często występuje w połączeniu ze zmianami grzybiczymi, a inwazje jednokomórkowych bakteroidów, środka przeciwgrzybiczego (nizoral lub diflukan) i substancji pochodzących z nitroimidazolu dodaje się do kompleksu leków. Obejmuje to trichopolum, metronidazol, tinidazol, flagyl. Ta ostatnia grupa jest przepisywana w postaci tabletek lub w postaci kroplówek dożylnych.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne

Grupa preparatów posiada wyrażone działanie przeciwzapalne, antyaliptyczne, przeciwgorączkowe i przeciwbólowe.

Do leków grupy należą diklofenak, ketorol, nimesulid i wiele innych. Chociaż leki nie wymagają recepty, zaleca się, aby były one przyjmowane wyłącznie na receptę lekarza.

Nie należy stosować jednocześnie wielu leków przeciwbólowych. Efekt nie wzmocni efektu przeciwbólowego, ale negatywnie wpłynie na błonę śluzową żołądka.

Pamiętaj, że przebieg przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych powinien być krótki, aby uniknąć rozwoju poważnych powikłań. Zaleca się stosowanie lokalnych środków przeciwbólowych w celu leczenia powierzchni owrzodzeń troficznych kończyn dolnych. Po starannej obróbce nadtlenkiem wodoru lub innym roztworem antyseptycznym na dotkniętej powierzchni możliwe jest nałożenie grubej warstwy pantenolu lub innego preparatu.

Jeśli konieczne staje się przyjmowanie nie-narkotycznych leków przeciwbólowych, często lekarze zalecają dodatkowo lekarstwo chroniące błonę śluzową przewodu pokarmowego (np. Omeprazol).

Odczulanie

Znaczne zanieczyszczenie bakteryjne powierzchni owrzodzenia troficznego na nogach prowadzi do uczulenia organizmu przez produkty rozkładu komórek drobnoustrojów. Istnieje potrzeba przepisywania leków odczulających.

Leki grupy są oznaczone działaniem antyalergicznym i przeciwobrzękowym z powodu blokowania specjalnych receptorów histaminowych. Preparaty czwartej generacji nie mają kardiotoksyczności związanej z poprzednimi generacjami leków, nie hamują centralnego układu nerwowego.

Lokalne leczenie

Konieczne jest kilka razy dziennie dokładne oczyszczenie powierzchni owrzodzenia troficznego. Do leczenia stosuje się roztwory antyseptyczne. Do prania zaleca się stosowanie produktów aptecznych - dimeksydu, dioksydyny, roztworu chlorheksydyny, nadtlenku wodoru. Możesz samodzielnie przygotować rozwiązanie - słaby roztwór nadmanganianu potasu lub furatsiliny, wywar z sznurka lub kwiatów rumianku.

Podczas obróbki powierzchni 3-procentowym roztworem nadtlenku wodoru lub słabo ukorzenionego roztworu manganu uwalniane są wolne atomy tlenu, które pomagają skutecznie usuwać ropiejące, odłączalne i martwicze masy, które niszczą ściany komórkowe patogennych drobnoustrojów.

Po mechanicznym oczyszczeniu powierzchni rany w celu uszkodzenia, nakłada się bandaż z maścią leczniczą, która obejmuje antybiotyk w połączeniu ze składnikiem gojenia się rany. Użyj lewosynę, lewomekol. Posiadając aktywność osmotyczną, znacznie zmniejszają stan zapalny i obrzęk dotkniętego obszaru, przyspieszają leczenie.

Jeśli skóra w bezpośrednim sąsiedztwie rany jest dotknięta zapaleniem skóry, obszary te muszą być leczone maścią cynkową lub kortykosteroidową. Jest to dopuszczalna maść hydrokortyzonowa, sinaflan, lorinden, celestoderma.

Leki te mają silne działanie przeciwzapalne, przeciwzapalne i przeciwświądowe. Skład wielu maści oprócz składnika hormonalnego obejmuje składniki przeciwbakteryjne, które pomagają usunąć proces zapalny.

Kiedy owrzodzenie troficzne zostanie odłączone od powierzchni, stosuje się specjalne chłonne serwetki.

Terapia na etapie naprawy

W tej fazie uszkodzona powierzchnia kończyn jest oczyszczona, zaczyna pojawiać się ziarnina, proces zapalny otaczających tkanek i nasilenie wysięku ustają. Leczenie ma na celu stymulowanie produkcji składników tkanki łącznej. Aby to zrobić, użyj złożonych leków Anvenol lub Detralex. Skuteczny w leczeniu ran podczas naprawy przeciwutleniaczy - w tym witaminy A i E, związki selenu.

Dobry efekt leczniczy mają pochodne z krwi cielęcej - solcoseryl lub actovegin. Te substancje lecznicze stosuje się ogólnoustrojowo w postaci zastrzyków, miejscowo w postaci maści.

W celu stymulacji wzrostu elementów tkanki łącznej szeroko stosuje się Curiosyne zawierający kwas hialuronowy i atomy cynku. Kwas hialuronowy stymuluje funkcję fibroblastów, aktywuje proliferację komórek nabłonka. Cynk aktywuje wiele enzymów uczestniczących w procesach regeneracyjnych.

Maść skraca czas gojenia kończyn dolnych, ma działanie przeciwbólowe, nie ma skutków ubocznych.

Faza epitelializacji

W tej fazie gojenia się ran blizna na tkance łącznej dojrzewa na nogach. Blizna wymaga ochrony przed naprężeniami mechanicznymi. Zastosuj elastyczne bandaże i inne metody.

W tej fazie szczególnie potrzebny jest odbiór systemu flebotoniki. Optymalną opcją jest detralex. Aktywuje krążenie krwi, znacznie przyspiesza leczenie.

Pamiętaj, że owrzodzenie troficzne na nogach jest uważane za poważną chorobę, nie jest ono jednak rozwiązane za pomocą jednego lokalnego środka, nawet skutecznego. Przepisy ludowe można stosować tylko w połączeniu z receptą lekarza.

Tylko zintegrowane podejście ukierunkowane na elementy patogenetyczne doprowadzi do znacznej i ciągłej poprawy stanu.

Ważnym czynnikiem będzie zgodność z zestawem środków mających na celu zapobieganie powstawaniu owrzodzeń na kończynach dolnych pierwotnie i wtórnie.

Leki stosowane w leczeniu owrzodzeń troficznych

Kiedy owrzodzenie troficzne jest uszkodzone, skóra i tkanka miękka. Rany nie leczą się przez długi czas. Czynnikami prowokującymi są różne choroby, najczęściej żylaki lub cukrzyca. Na nogach rozwijają się głównie owrzodzenia troficzne. Leczenie zajmuje dużo czasu.

Zalecenia dotyczące terapii

Skuteczne leczenie owrzodzeń troficznych kończyn dolnych jest złożonym podejściem. Należy przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza. Schemat terapii opracowywany jest indywidualnie, biorąc pod uwagę objawy i stadium choroby.

Skuteczny środek powinien nie tylko eliminować objawy, ale także zwalczać główne czynniki prowokujące. W zaawansowanych stadiach, aby zmniejszyć ból, lekarz może przepisać leki przeciwbólowe. Sam nie możesz przerwać leczenia.

Wrzód troficzny nie jest chorobą niezależną

Preparaty do leczenia owrzodzeń troficznych:

  1. Flebotoniki - wzmacniają ściany żylne, przywracają ich elastyczność, normalizują przepływ krwi. Należą do nich Detralex, Venoruton, Troxevasin i Flebodia.
  2. Fibrynolityki - mogą powodować krwawienie, dlatego należy je wyznaczać tylko pod nadzorem lekarza w szpitalu. Należą do nich streptokinaza, urokinaza.
  3. Leki przeciwzakrzepowe - przyczyniają się do rozcieńczania krwi, zapobiegają zakrzepicy. Należą do nich Dikumarin, Heparin.
  4. Leki przeciwzapalne, które nie zawierają sterydów, zmniejszają nasilenie objawów bólowych, zatrzymują stan zapalny. Charakteryzują się niewielkim znieczuleniem w zmianach skórnych. Najczęstszym lekiem z tej grupy jest ibuprofen.
  5. Spasmolytics. Należą do nich "Papaverin" i "No-shpa".
  6. Preparaty do przyspieszania metabolizmu tłuszczów.
  7. Antybiotyki - z ostrym procesem zapalnym.

Leczenie farmakologiczne uzupełnione roztworami i maściami przeciw infekcjom. Przyspieszają gojenie się ran. W zależności od stopnia owrzodzeń troficznych na nogach, wybierz różne maści:

Leki przeciwbakteryjne - stosowane we wczesnych stadiach, gdy wada jest niewielka

  1. Przy małych rozmiarach w początkowej fazie choroby należy zastosować środek przeciwbakteryjny z owrzodzenia troficznego w postaci maści. To jest "Actovegin", "Levomekol". Skutecznie dezynfekują ranę, nie pozwalają na dołączenie wtórnej infekcji.
  2. Następnie terapia owrzodzeń troficznych na nogach polega na użyciu maści zawierających składniki pochodzenia roślinnego. Ważne jest całkowite wyeliminowanie infekcji.
  3. Mała warstwa nabłonka pojawia się na powierzchni owrzodzenia. Aby przyspieszyć procesy regeneracyjne i gojenie się rany w okolicy nóg, należy zastosować Mefanat, Bepanten.

Te leki stosowane w leczeniu owrzodzeń troficznych są najbardziej skuteczne i popularne.

Venotonics

Kiedy owrzodzenia troficzne są często stosowane, ponieważ mają działanie terapeutyczne na ściany żylne. Narządy żyłonne to:

  1. Detralex. Lek przyjmuje się 1 tabletkę 2 razy dziennie. Leczy stany zapalne, zespół bólowy, zapobiega obrzękom, przywraca napięcie żyłkom. Po 1 trymestrze ciąży nie jest zabronione. Podczas karmienia piersią nie jest wskazane. Lek jest dobrze tolerowany przez pacjentów, negatywne konsekwencje są praktycznie nieobecne.

Flebotoniki - wzmacniają ściany naczyniowe, zwiększają elastyczność, normalizują krążenie krwi

Wybór konkretnego leku przez lekarza zależy od stadium i objawów choroby.

Środki do poprawy metabolizmu tłuszczów

Najczęściej spotykanymi tabletkami tego owrzodzenia troficznego w tej grupie są FISHANT-S. W swoim składzie składniki naturalnego pochodzenia. Jest skuteczny w przypadku zmian żylakowych i wrzodziejących:

  • Usuwa organizm z toksyn, neutralizuje ich działanie;
  • normalizuje poziom cholesterolu we krwi;
  • chroni przed powstawaniem blaszek cholesterolu.

Leczenie farmakologiczne trwa od 2 do 12 miesięcy. Lek nie jest zalecany dla kobiet w ciąży, z indywidualną nietolerancją składników, a także dzieci poniżej 12 lat.

Środki, które poprawiają metabolizm tłuszczów - usuwają toksyny z organizmu, regulują poziom cholesterolu i enzymów trzustkowych

Leki przeciwzakrzepowe

Aby doprowadzić do upłynnienia krwi, przepisać leki z tej grupy. Zapobiegają zakrzepicy. Spośród bezpośrednich antykoagulantów zalecana jest "heparyna" lub leki na jej bazie. Ponieważ główny składnik może wywoływać krwawienie, należy regularnie kontrolować krzepnięcie krwi.

Przeciwwskazania:

  • wrzody;
  • karmienie piersią;
  • rak;
  • zapalenie jelit;
  • nadmierna przepuszczalność ścian naczyń;
  • wyniszczenie.

Bardziej szczegółowa lista przeciwwskazań zawiera instrukcje dotyczące leku.

Antybiotyki

Antybiotyki na owrzodzenia troficzne zwalczają infekcję w ranie. W zależności od stopnia zaawansowania choroby lekarz przepisuje różne formy narkotyków. Tabletki z owrzodzeń troficznych są odpowiednie do ostrego procesu zapalnego. Mianować środki na porażkę troficzną powinien tylko lekarz, jak to możliwe negatywne konsekwencje.

Preparaty do stosowania miejscowego

Jeśli na nogach pojawiły się owrzodzenia troficzne, stosuje się terapię miejscową:

  1. "Actovegin". Wydawany w postaci żelu. Charakteryzuje się właściwościami gojenia się ran. Nie używaj przez dłuższy czas. Negatywne konsekwencje praktycznie nie są ujawniane.
  2. Solcoseryl. Przyspiesza procesy regeneracyjne. Po nałożeniu na skórę może wystąpić uczucie pieczenia, ale nie jest to powodem odrzucenia leku.
  3. Agrosulfan. Jest stosowany, jeśli istnieje możliwość ropienia rany.
  4. "Levomekol". Maść działa antybakteryjnie, przyspiesza procesy regeneracyjne.
  5. "Delaxin." Maść tworzy film ochronny na ranie. Zapobiega infekcji i ropieniu wrzodów. Ma efekt suszenia, przyspiesza procesy regeneracyjne. Zmniejsza swędzenie, obrzęk, może być stosowany jako środek znieczulający do zmian troficznych.

Leczenie lekami jest bardzo skuteczne, ale tylko lekarz powinien przepisywać leki. Samoleczenie może wywołać negatywne konsekwencje.

Jesteś Zainteresowany O Żylaki

Żyły na nogach wykonują: powody, co robić?

Zapobieganie

Żyłki na nogach mogą działać z różnych powodów. Najczęściej - dziedziczność, żylaki. Jednak u kobiet mogą pojawić się po wielokrotnym porodzie, nadwadze, podnoszeniu ciężarów....

Zakrzepica płucna: objawy, leczenie, konsekwencje

Zapobieganie

Przyczyny tworzenia skrzepu w płucachWielu ekspertów omawiało przyczyny zatoru i doszło do wniosku, że cała przyczyna zakrzepów krwi. Skrzep powstaje w momencie, gdy krew zaczyna się fałdować w trakcie tętnic....